YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/11652
KARAR NO : 2023/20126
KARAR TARİHİ : 20.06.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/231 E., 2015/992 K.
SUÇ : Hakaret
HÜKÜM : Beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılanın temyiz isteğinin, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, re’sen tespit edilecek sebeplerle hükmün bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.
III. OLAY VE OLGULAR
Sanığın aralarında alacak verecek meselesi bulunan katılanın iş yerine giderek hakaret ettiği iddiası ile açılan davada, Mahkemece tanık N.Y.’nin katılanın işçisi olduğundan ve tarafsız olamayacağından beyanına itibar edilmeyerek, tanık B.A.’nın sanığın hakaret etmediğine ilişkin beyanına ise itibar edilerek, katılanın anlatımından başka delil bulunmadığı gerekçesiyle, sanık hakkında beraat kararı verilmiştir.
IV. GEREKÇE
Sanığın katılana hakaret ettiğinin, olay anında katılanın yanında olan ve olayı bizzat gören tanıklar N.Y. ve N.Ş.’nin beyanları ile doğrulandığı, sanığın soruşturma aşamasında tanığı olduğuna dair beyanının bulunmayıp kovuşturma aşamasında dinlettiği tanık B.A.’nın anlatımına itibar edilerek, yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle sanığın mahkumiyeti yerine beraatine karar verilmesi hukuka aykırı görülmüştür.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkeme kararına yönelik katılanın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına
TEVDİİNE, 20.06.2023 tarihinde karar verildi.