Yargıtay Kararı 4. Ceza Dairesi 2021/11682 E. 2023/19503 K. 06.06.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/11682
KARAR NO : 2023/19503
KARAR TARİHİ : 06.06.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2014/227 E., 2015/922 K.
SUÇ : Aile hukukundan kaynaklanan yükümlülüğün ihlali
HÜKÜM : Mahkumiyet, güvenlik tedbiri uygulanması
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında aile hukukundan kaynaklanan yükümlülüğün ihlali suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 233 üncü maddesinin üçüncü fıkrası, 32 nci maddesinin ikinci fıkrasının son bendi, 62 nci maddesi ve 51 inci maddesinin yedinci fıkrası uyarınca 2 ay 2 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, koruma ve tedavi amaçlı güvenlik tedbiri uygulanmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz isteğinin, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ve re’sen tespit edilecek sebeplerle hükmün bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.
III. OLAY VE OLGULAR
Sanığın, mağduru içinde bulunduğu çanta ile yere attığı ve bu şekilde mağdurun sağlığı bakımından tehlike yarattığı, aile hukukundan kaynaklanan yükümlülüğün ihlali suçunu işlediği, Mahkemece kabul edilmiştir.
IV. GEREKÇE
A. Sanık Müdafiinin Temyizi Sebepleri Yönünden;
Tanık beyanı, bu beyanla uyumlu tutanak içeriği ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; sanığın aile hukukundan kaynaklanan yükümlülüğün ihlali suçunu işlediğine dair Mahkemenin kabulünde hukuka aykırılık bulunmamış, sanık müdafinin temyiz isteği yerinde görülmemiştir.
2. Sair Yönlerden;
Sanığa yükletilen aile hukukundan kaynaklanan yükümlülüğün ihlali eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
Hüküm kısmında 5237 sayılı Kanun’un 57 nci maddesinin birinci fıkrası yerine 51 inci maddesinin yedinci fıkrası olarak yazılmasının mahallinde düzeltilebilecek maddi hata niteliğinde olduğu,
Anlaşılmış, sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemece verilen hükümde sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
06.06.2023 tarihinde karar verildi.