YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/11731
KARAR NO : 2023/19036
KARAR TARİHİ : 29.05.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Hakaret, mala zarar verme, görevi yaptırmamak için direnme

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Yerel Mahkemece sanık hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi ve dördüncü fıkrası ile 43, 62, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 2 ay 17 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,
2. Yerel Mahkemece sanık hakkında mala zarar verme suçundan 5237 sayılı Kanun’un 151 inci maddesinin birinci fıkrası ile 62 ve 58 inci maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,
3. Yerel Mahkemece sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan 5237 sayılı Kanun’un 265 inci maddesinin birinci fıkrası ile 43, 62, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 6 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği, almış olduğu cezayı temyiz ettiğine vesaire ilişkindir
III. OLAY VE OLGULAR
Sanığın olay günü alkollü bir vaziyette yolcu olarak ticari taksiye bindiği, araç şoförünün ters istikamete girmesi üzerine polis ekipleri tarafından durdurulduğu, sanığın şikâyetçi ve katılan polis memurları ile tartışmaya başladığı, tartışma sırasında şikâyetçi ve katılanlara hitaben “O… çocukları, sizi de yapacağınız işi de sinkaf ederim, necisiniz, sicilinizi verin, sizi sürdüreceğim, sizi sinkaf ettireceğim, sizin sülalenizi sinkaf edeceğim, bunun hesabını size soracağım, sizi yakacağım, bu şehri size dar edeceğim,” dediği, ayrıca katılan … D.’yi basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladığı, yine katılan … D.’nin belinde bulunan silahına hamle yaparak çekiştirdiği ve silahın kılıfını kırdığı, bu suretle üzerine atılı hakaret, mala zarar verme ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarını işlediği
Mahkemece kabul edilmiştir.
IV. GEREKÇE
A. Sanığın Temyiz Sebepleri Yönünden
Olay tarihli “tutanak” başlıklı tutanak ve katılan … D. hakkında düzenlenen adli rapor içeriği de dikkate alındığında, sanığın Olay ve Olgular bölümünde anlatıldığı şekilde üzerine atılı hakaret, mala zarar verme ve görevi yaptırmamak için direnme eylemlerini gerçekleştirdiği hususlarının birbirleriyle uyumlu şikâyetçi, katılan beyanları ile bu beyanları doğrulayan tanık anlatımları neticesinde sübut bulduğuna yönelik Mahkemenin takdir ve gerekçesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.
B. Sair Temyiz Sebepleri Yönünden
1. Hakaret ve Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçlarına Yönelik
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç tiplerinin doğru biçimde belirlendiği, hakaret suçundan hüküm kurulurken temel ceza belirlendikten sonra, öncelikle 5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca artırım yapılması, bundan sonra aynı Kanun’un 43 üncü maddesinde öngörülen artırımın uygulanması gerektiği gözetilmemiş ise de bu hususun sonuca etkili olmadığı anlaşıldığından sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.
Yerel Mahkemece kurulan hükümlerde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, tekerrüre esas alınan geçmiş mahkûmiyet hükmünün kesin nitelikte adli para cezasına ilişkin olması nedeni ile tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.
2. Mala Zarar Verme Suçuna Yönelik
i. 5237 sayılı Kanun’un 61 inci maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken söz konusu maddenin birinci fıkrasında sayılan hususlar ile aynı Kanun’un 3 üncü maddesinin birinci fıkrasındaki “suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur” biçimindeki yasal düzenlemeler ile dosyaya yansıyan bilgi ve deliller birlikte değerlendirilip, denetime olanak verecek ve somut gerekçeler de gösterilmek suretiyle ilgili yasa maddesindeki alt ve üst sınırlar arasında takdir hakkının uygulanması gerekirken, 5237 sayılı Kanun’un 61 inci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen yasal ibarelerin sanığın fiiliyle ilişkilendirilmeden tekrarlanması suretiyle ve hukuki dayanaktan yoksun soyut gerekçelerle temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi,
ii. Hapis cezasının kanuni sonucu olarak, 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesinin birinci fıkrasındaki hak yoksunluklarına hükmedilmemesi,
iii. Sanık hakkında kurulan hükümde, tekerrüre esas alınan geçmiş mahkumiyet hükmünün kesin nitelikte adli para cezasına ilişkin olması nedeni ile tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi,
Nedenleriyle hukuka aykırılık görülmüştür.
V. KARAR
A. Hakaret ve Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden
Gerekçe bölümünün (B-1) bendinde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasından “tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin kısmın.” çıkartılması suretiyle hükümlerin, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
B. Mala Zarar Verme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Gerekçe bölümünün (B-2) bendinde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
29.05.2023 tarihinde karar verildi.