YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/11771
KARAR NO : 2023/19608
KARAR TARİHİ : 07.06.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/364 E., 2015/931 K.
SUÇLAR : Hakaret, görevi yaptırmamak için direnme
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Yerel Mahkemece sanık hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi, dördüncü fıkrası ile 43, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 5 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,
2. Yerel Mahkemece sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan 5237 sayılı Kanun’un 265 inci maddesinin birinci fıkrası ile 43, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği, olay anında alkollü olduğuna, kendine geldiğinde pişman olduğuna, bakmakla yükümlü olduğu annesi olduğuna, topluma kazandırılmasını talep ettiğine vesaire ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Olay tarihinde sanık ile Ö. İ. adlı şahsın tartıştıkları ve sanığın olay yerinden ayrılıp olay yeri olan büfeye gittiği, burada bulunduğu esnada polis memurlarının geldiği ve hakkında şikayet olduğunu söyleyerek karakola davet ettikleri, sanığın elindeki bıçağı sallayarak şikâyetçi ve katılanlara yönelik “A… k… polisleri siz kimsiziniz beni almaya geldiniz, sizi öldürürüm.” diyerek hakaret ve tehdit ettiği, ekip aracına bindirmek istedikleri sırada da katılan … Ö.’nün kolunu ısırıp etrafa tekme savurduğu, bu suretle üzerine atılı hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarını işlediği Mahkemece kabul edilmiştir.
IV. GEREKÇE
A. Sanığın Temyiz Sebepleri Yönünden
Olaylı yakalama, muhafaza altına alma ve teslim tutanağı, katılan … Ö. hakkında düzenlenen adli rapor içeriği ve suçta kullanılan bıçağın ele geçmesi de dikkate alındığında; şikâyetçi ve katılan beyanlarını doğrulayan tanık anlatımları çerçevesinde sanığın üzerine atılı hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarının sübut bulduğuna ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.
B. Sair Temyiz Sebepleri Yönünden
1. Sanığa yükletilen hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanun’a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
2. Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun’da öngörülen suç tiplerine uyduğu,
3. Adli sicil kaydına göre birden fazla sabıkası bulunan mükerrir sanık hakkında, cezaların 5237 sayılı Kanun’un 58 inci maddesinin altıncı ve yedinci maddeleri uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesine rağmen hangi ilamın tekerrüre esas alındığı karar yerinde gösterilmemişse de bu hususun infaz aşamasında gözetilebileceği,
4. Sanığın görevi yaptırmamak için direnme eylemini silahla gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 265 inci maddesinin dördüncü fıkrasının uygulanması gerektiği gözetilmemiş ise de aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı anlaşıldığından,
5. Sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
07.06.2023 tarihinde karar verildi.