YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/11922
KARAR NO : 2023/20093
KARAR TARİHİ : 20.06.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/1313 E., 2016/210 K.
SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, bozma
Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkeme kararı ile;
1. Sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 265 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına,
2. Sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 43 üncü, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına,
Karar verilmiştir.
3. Tebliğnamede hakaret suçundan kurulan hüküm yönünden basit yargılama usulü uygulanması gerektiğinden bahisle bozulması yönünde görüş belirtilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık dilekçesinde verilen kararı temyiz etmek istediğini belirtmiştir.
III. OLAY VE OLGULAR
Sanığın cezaevinde hükümlü olarak bulunduğu sırada nöbetçi infaz koruma memuruna “Lan.” şeklinde söz söylemesi üzerine, güvenlik tedbiri olarak yeteri kadar infaz koruma personeli ile birlikte koğuşa girildiği, bahse konu sözün kimin tarafından sarf edildiğinin sorulması üzerine sanığın kendisinin söylediğini belirtmesi üzerine tedbir amaçlı koğuştan dışarıya alınmak istendiğinde infaz koruma memuru olan katılan ve mağdura “Adiler, şerefsizler, a… k….n çocukları.” diye hakaret edip mağdurun elini ısırmak suretiyle yaraladığı, yaşanan arbede sırasında katılanın da yaralandığı, “Dışarıya çıktığımda size göstereceğim, sizi öldüreceğim.” diyerek tehditlerde bulunduğu, eylemin katılan, mağdur beyanı, tutanak, raporlar ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde sabit olduğu Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.
IV. GEREKÇE
Hakaret suçunun basit yargılama usulünün uygulanması kapsamında olmayan görevi yaptırmamak için direnme suçuyla birlikte işlenmesi nedeniyle tebliğnamedeki bu hususta bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.
Sanığa yükletilen hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,
Cezaların kanunu bağlamda uygulandığı,
Anlaşıldığından,
Sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkeme kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
20.06.2023 tarihinde karar verildi.