YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/11955
KARAR NO : 2023/19591
KARAR TARİHİ : 07.06.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/667 E., 2016/7 K.
SUÇ : Hakaret
HÜKÜM : Beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Kayseri 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.01.2016 tarihli 2015/667 Esas, 2016/7 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz sebepleri, delillerin hatalı değerlendirildiğine, eksik inceleme yapıldığına, sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmesi gerektiğine ve resen belirlenecek nedenlere ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Eşini, fizik ve tedavi merkezine götüren sanığın, muayene sırası nedeniyle çıkan tartışma sırasında doktor olan katılana “Otur lan otur yerine.” diyerek hakaret ettiğinden bahisle açılan kamu davasına ilişkin Mahkemece, sanığın müsnet suçu işlediğinin kesin delillerle ispatlanamağı, sanığın söylediği iddia edilen “lan” kelimesinin katılan hakkında somut bir fiil ve olgu isnadı içermediği ve sövme mahiyetinde bulunmadığı, bu haliyle hakaret suçunu oluşturmayıp, kaba ve nezaketsiz bir hitap tarzı niteliğinde olduğu Mahkemece kabul edilerek, sanık hakkında beraat kararı verilmiştir.
IV. GEREKÇE
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere ve incelenen dava dosyası içeriğine göre, kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, sanık tarafından söylendiği iddia edilen sözlerin hakaret niteliğinde olmaması nedeniyle atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığı gerekçesiyle 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca hüküm kurulması gerekirken, aynı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereğince karar verilmesi, dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Yerel Mahkemenin kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında yer alan “CMK’nın 223/2-c maddesi” ifadesi çıkarılarak yerine “suçun yasal unsurları oluşmadığından 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi” ibaresinin eklenmesi suretiyle HÜKMÜN, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
07.06.2023 tarihinde karar verildi.