YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/11995
KARAR NO : 2023/19585
KARAR TARİHİ : 07.06.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2014/909 E., 2015/1668 K.
SUÇ : Hakaret
HÜKÜM : Beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Gebze 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.12.2015 tarihli 2014/909 Esas, 2015/1668 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan, beraat kararı verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz sebepleri, katılanın beyanına itibar olunarak sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Aynı evde yaşayan taraflar arasında çıkan tartışmada, sanığın katılana küfür etmek suretiyle hakaret suçunu işlediği iddia olunarak açılan davaya ilişkin, Mahkemece, sanık savunmasının aksini kanıtlayan, kesin ve kanaat verici delil elde edilemediği gerekçesiyle beraat kararı verildiği anlaşılmıştır.
2. Sanık savunmasında, atılı suçlamayı kabul etmemiştir.

3. Katılanın aşamalardaki anlatımları istikrarlıdır.
IV. GEREKÇE
Sanık savunması ve tüm dosya kapsamıyla, sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olmadığına dair Mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde görülmekle birlikte, sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, beraat kararının dayanağını oluşturan uygulama maddesinin gösterilmemesi, dışında bir hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Yerel Mahkemenin kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden, hükmün, 1412 sayılı Kanunun 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasına, beraatine kelimesinden önce gelmek üzere “5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca” ibaresinin eklenmesi suretiyle HÜKMÜN, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
07.06.2023 tarihinde karar verildi.