YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/12147
KARAR NO : 2023/20359
KARAR TARİHİ : 04.07.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2014/32 E., 2016/26 K.
SUÇ : Fuhuş
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yerel Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararı ile sanık hakkında; fuhuş suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 227 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 52 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ve 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz isteği, sanığın fuhuşa aracılık etmediğine, mağdurun sahte kimlik göstermek suretiyle yaşının büyük olduğunu sanığa inandırdığına, sanığın hata hükümlerinden faydalanması gerektiğine, vesaire ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Olay tarihinde mağdur ile arasında gönül ilişkisi olan temyiz kapsamı dışında kalan sanık … K.’nın, kendi evinin yaşamaya müsait olmaması nedeniyle bir süreliğine mağduru çocukluk arkadaşı olduğunu belirttiği, fuhuş işi ile geçimini sağlayan sanık …’nin evine yerleştirdiği, mağdurun sanığa fuhuş yapmak istediğini belirttiği, bu amaçla telefon numarasını verdiği, sanığın kabul içeren savunmasından ve tanık E. E’nin, mağdurun numarasını sanıktan aldığına ilişkin beyanından, sanığın mağdura üç kez müşteri bulduğu, bu süre zarfında mağdurun “Arzu” takma ismini kullandığı, sanığın bir kaç kez mağdura müşteri bulduğunu kabul etmekle birlikte mağdurun 18 yaşından küçük olduğunu bilmediğini savunduğu, tüm dosya kapsamı ve tanık E. E’nin beyanı birlikte değerlendirildiğinde, sanığın mağdurun 18 yaşından küçük olduğunu bilmediğine ilişkin savunmalarına itibar edilmediği, sanığın mağdurun para karşılığı erkeklerle cinsel ilişkiye girmesine, gerek müşteri bularak, gerekse mağdurun telefon numarasını vererek yardımcı olduğu, böylelikle üzerine atılı suçu işlediği kanaatiyle atılı suçtan cezalandırılmasına, sanığın eylemini cebir, tehdit ve hile kullanarak ya da mağdurun çaresizliğinden yararlanarak gerçekleştirdiğine dair her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 227 nci maddesinin dördüncü fıkrasının uygulanmasına yer olmadığına Yerel Mahkemece karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
Olay ve Olgular başlıklı bölümde belirtilen deliller ile Mahkemenin oluşa dair kabulü karşısında verilen mahkûmiyet hükmünde hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebepleri reddedilmiştir.
Sanığa yükletilen fuhuş eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun’da öngörülen suç tipine uyduğu,
Sanığın bir suç işleme kararının icrası kapsamında mağdurun birden fazla kez fuhuş yapmasına teşvik ve aracılık etmesi nedeniyle hakkında 5237 sayılı Kanun’un 43 üncü maddesinin birinci fıkrasının uygulanması gerektiği gözetilmemiş ise de, aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,
Anlaşıldığından, sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle HÜKMÜN, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
04.07.2023 tarihinde karar verildi.