Yargıtay Kararı 4. Ceza Dairesi 2021/12152 E. 2023/20361 K. 04.07.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/12152
KARAR NO : 2023/20361
KARAR TARİHİ : 04.07.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2014/1473 E., 2016/29 K.
SUÇ : Hakaret
HÜKÜMLER : Ceza verilmesine yer olmadığı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Şikâyetçiler … ve … vekilinin 22.10.2015 tarihli duruşmada davaya katılmak istediklerini belirtmesine karşın, bu husus Yerel Mahkemece karara bağlanmamış ise de, temyiz dilekçesinin kapsamı gözetilerek, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 237 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca şikâyetçiler … ve …’in davaya katılan, vekilin de katılanlar vekili olarak kabulüne karar verilmiştir.
Katılanlar sanık … ile katılan … … vekilinin temyiz isteminin yalnızca sanık … hakkında hakaret suçundan verilen ceza verilmesine yer olmadığı kararına yönelik olduğu, katılan sanık … vekilinin temyiz isteminin ise yalnızca sanık … hakkında hakaret suçundan verilen ceza verilmesine yer olmadığı kararına yönelik olduğu belirlenmiştir.
Sanıklar…ve … hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilerek gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yerel Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararları ile sanıklar hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrası ve 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (c) bendi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına dair kararlar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Katılan … vekilinin temyiz isteği; sanık …’in üzerine atılı suçun unsurları itibarıyla oluştuğuna, hakkında ceza verilmesi gerektiğine, vesaire ilişkindir.
2. Katılanlar … ile … vekili dilekçesinde, sanık … hakkında verilen ceza verilmesine yer olmadığına dair kararları temyiz ettiğini belirtmiştir.
Tebliğname’de sanıklar hakkında verilen ceza verilmesine yer olmadığına dair kararlarının bozulması yönünde görüş bildirilmiştir.
III. GEREKÇE
Aşağıda açıklanan nedenle Tebliğname’deki sanıklar hakkında verilen hükümlerin bozulması düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Sanıkların yargılama konusu eylemleri için, 5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesi uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst sınırına göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.
5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin sanıkların 02.04.2015 tarihli sorguları olduğu ve bu tarihten itibaren 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik katılanlar …, … ve … vekillerinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN,1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
04.07.2023 tarihinde karar verildi.