YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/12162
KARAR NO : 2023/20365
KARAR TARİHİ : 04.07.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2013/122 E., 2015/553 K.
SUÇ : Fuhuş
HÜKÜMLER : Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yerel Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararı ile sanık hakkında mağdur … H.’ya yönelik fuhuş suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 227 nci maddesinin ikinci fıkrası ile beşinci fıkrası, 52 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası ve 3.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına, mağdur … Y.’ye yönelik fuhuş suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 227 nci maddesinin ikinci fıkrası, 52 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ve 2.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına, karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık ve müdafinin temyiz istekleri, atılı suçun işlenmediğine, Mahkemenin hükümleri hatalı değerlendirme sonucu kurduğuna, lehe hükümlerin gerekçesiz olarak uygulanmadığına, vesaire ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Olay tarihinde sanığın kiraladığı evde mağdur … Y.’ye fuhuş yapması için yer temin ettiğinin ve kızı olan sağır dilsiz mağdur … H.’yi de fuhuş yapması için barındırdığının, tanık anlatımları, tutanaklar ile sanığın benzer suçtan başka sabıka kaydının bulunması gibi hususlar birlikte değerlendirilerek Yerel Mahkemece sanığın üzerine atılı suçu işlediği kanaatine varılmıştır.
IV. GEREKÇE
Olay ve Olgular başlıklı bölümde belirtilen deliller ile mahkemenin oluşa dair kabulü karşısında, sanık hakkında fuhuş suçundan verilen mahkumiyet hükümlerinde hukuka aykırılık görülmemiştir.
Sanık hakkında, geçmişteki hali, dosyaya yansıyan kişiliği, önceden de benzer suçlardan sabıkası oluşu dikkate alınarak 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesinin uygulanmasına yer olmadığına dair verilen kararda ve sonuç ceza miktarı itibarıyla diğer lehe hükümlerin uygulanabilmesi için aranan yasal koşulların oluşmadığından bahisle uygulanmasına yer olmadığına dair verilen kararlarda bir isabetsizlik görülmemiştir.
Sanığa yükletilen fuhuş eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
Cezaların kanuni bağlamda uygulanığı anlaşılmakla,
Sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve sair yönlerden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden reddiyle HÜKÜMLERİN, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
04.07.2023 tarihinde karar verildi.