Yargıtay Kararı 4. Ceza Dairesi 2021/12282 E. 2023/20221 K. 22.06.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/12282
KARAR NO : 2023/20221
KARAR TARİHİ : 22.06.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/171 E., 2016/42 K.
SUÇLAR : Hakaret, tehdit
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yerel Mahkemece; sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci fıkrası, 58 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının son cümlesi, 58 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 53 üncü maddesi uyarınca hak yoksunluklarının uygulanmasına ve 58 inci maddesi gereğince cezalarının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz isteminin özetle; dosya kapsamında sanığın atılı suçları işlediğine dair delil bulunmadığı, gerekçesiz olarak lehe hükümlerin uygulanmadığı bu nedenlerle ve resen tespit edilecek sebeplerle hükümlerin bozulmasına yönelik olduğu belirlenmiştir.
III. OLAY VE OLGULAR
Sanığın, aralarında önceye dayalı husumet bulunan ve belediyede çalışan katılanın iş yerine ödeme yapmak için geldiği, katılana bir süre dik dik baktıktan sonra yanına giderek hakaret ve tehdit ettiğinden bahisle cezalandırılması talebi ile açılan kamu davasında Yerel Mahkemece; iddia, savunma, katılan beyanı, tanık anlatımı, diğer deliller ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın katılana hitaben “Çık dışarı, seni sinkaf edeceğim, sana gününü göstereceğim.” şeklinde sözler söyleyerek atılı suçları işlediği kabul edilerek mahkûmiyetine karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
Aşağıda açıklandığı üzere; sanığın hakaret suçunu aleni olarak işlemiş olması nedeniyle basit yargılama usulü uygulanamayacağından Tebliğname’deki bu sebebe ilişkin bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, sanığın Mahkemenin kabulünde yer alan sözleri söylediğinin katılan anlatımı, tanık N.S.’nin beyanı, CD çözümleme tutanağı ile sabit olduğu, tekerrüre esas mahkûmiyeti bulunan sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesinin ve diğer lehe hükümlerin uygulanmasına yer olmadığına dair Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla bozma sebepleri dışındaki temyiz istemleri ile vesair nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Sanığın katılana yönelik söylediği kabul olunan sözlerin olayın bütünlüğü ve söylendiği bağlam dikkate alındığında 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinde düzenlenen tehdit suçunu oluşturduğu gözetilmeden, sanık hakkında hakaret ve 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının son cümlesinde düzenlenen tehdit suçlarından ayrı hüküm kurulması,
2-Sanığın adli sicil kaydındaki hapis cezasına mahkûmiyetine ilişkin 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinde düzenlenen tehdit suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 253 üncü maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaştırma kapsamına alınması karşısında, anılan hükme ilişkin uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı ayrıca suç tarihi itibari ile silinme koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği araştırılarak sonucuna göre, sanık hakkında tehdit suçundan hükmolunan 1 ay hapis cezasının, 5237 sayılı Kanun’un 50/3 üncü maddesi gereğince, 50/2 nci maddesi de dikkate alınarak aynı Kanun’un 50/1-a maddesinde düzenlenen adli para cezası dışındaki seçenek tedbirlerden birine çevrilmesinin değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
3-Kabule göre; sanığın hakaret eylemini aleni bir yer olan belediye binası su tahsilat veznesinin önünde işlediğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin dördüncü fıkrası gereğince artırım yapılmaması suretiyle eksik ceza tayin edilmesi
Nedenleri hukuka aykırı bulunmuştur.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca cezayı aleyhe değiştirme yasağının gözetilmesine,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
22.06.2023 tarihinde karar verildi.