YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/12326
KARAR NO : 2023/19838
KARAR TARİHİ : 14.06.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/955 E., 2015/1485 K.
SUÇLAR : Hakaret, tehdit
HÜKÜMLER : Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun(5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında,
1. Tehdit suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat,
2. Hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrası ve 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına,
Karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz isteği; tehdit suçunun unsurlarının oluştuğuna, hakaret suçundan ceza verilmesine, vesaire ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Sanığın, katılana “Kendini pazarlayan, yalancı, sahtekar birisin, ne utanmazsın, o pis ağızını kapat, pislik.” şeklinde hakaret ve “Bak oraya gelir bu lafları sana yediririm.” şeklinde tehdit içerikli mesaj göndererek tehdit ve hakaret suçlarını işlediği iddia olunmuştur.
1. Sanığın ikrar içeren savunmada bulunduğu belirlenmiştir.
2. Katılan benzer beyanlarda bulunmuştur.
3. Mesaj dökümleri dosyada mevcuttur.
4. Yerel Mahkemece, “mesaj tutanaklarından anlaşılacağı üzere karşılıklı geçen konuşmalarda her iki tarafın da hakaret ettiği” ve “katılanın sanığı zan altında bırakan, hakaret içeren mesajlar attığından atmış olduğu mesajlara karşılık oraya gelirsem o mesajları sana yediririm şeklindeki beyanda katılana zarar verme kastı taşımadığı, bu beyanla söylediklerinin doğru olmadığını anlatmak istediği, suçun unsurlarından olan kast unsurunun olmadığı” kabul edilerek tehdit suçundan beraat ve hakaret suçundan ceza verilmesine yer olmadığına dair hükümler kurulmuştur.
IV. GEREKÇE
1. Sanık savunması, katılan anlatımı, mesaj dökümleri ve tüm dosya kapsamı karşısında; hakaret suçunun karşılıklı işlendiği kabul edilerek ceza verilmesine yer olmadığına ve tehdit suçunun unsurlarının oluşmadığı kabul edilerek beraat kararı verilmesine ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.
2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinde temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
14.06.2023 tarihinde karar verildi.