YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/12329
KARAR NO : 2023/20686
KARAR TARİHİ : 06.07.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/1667 E., 2016/125 K.
SUÇ : Kötü muamele
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yerel Mahkemece sanık hakkında kötü muamele suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 232 nci maddesinin ikinci, 62 nci maddesinin birinci fıkraları, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ile 52 nci maddeleri uyarınca 500,00 TL adli para cezasına hükmedilerek hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir. Sanığın denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlemesi nedeniyle hüküm aynen açıklanmıştır.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz isteminin özetle; açtığı boşanma davası reddedilen katılanın sırf müvekkiline zarar verme kastıyla şikayette bulunduğuna, çocuklarına bakma yükümlülüğünü yerine getirmeyen katılanın kusuru ve sorumluluğu dikkate alınmadan müvekkilinin cezalandırılmasının hatalı ve hukuka aykırı olduğuna, katılanın suçtan zarar gören değil bizzat suçu işleyen kişi olduğuna, katılanın üzerine düşen sorululuklarını yerine getirmediğine, mahkemece hükmedilen nafakayı dahi ödemediğine, katılan yerine imkanları dahilinde çocuklarına bakma yükümlülüğünü yerine getiren sanığın cezalandırılmasının hatalı olduğuna, bu ve resen dikkate alınacak nedenlerle kararın bozulmasına ve sanığın beraatine karar verilmesi talebine yönelik olduğu görülmüştür.
III. OLAY VE OLGULAR
Sanığın, eşi olan katılanla boşanma sürecinde geçici velayet hakkı kendisine bırakılan küçük yaştaki mağdurları tekstil atölyesine göndererek çalıştırmak suretiyle kötü muamele suçunu işlediği Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.
IV. GEREKÇE
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1.Kötü muamele suçunun, mağdur sayısınca oluşacağı gözetilmeden, tek bir mahkumiyete hükmedilerek eksik ceza tayini,
2.7188 sayılı Kanun’un 24 üncü maddesiyle değişik, 5271 sayılı Kanun’un 251 inci maddesinde “Basit Yargılama Usulü” düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 5271 sayılı Kanun’a 7188 sayılı Kanun’la eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla “basit yargılama usulü” yönünden Anayasa’nın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun’un 251 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren suç yönünden; Anayasa’nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun’un 7 inci ve 5271 sayılı Kanun’un 251 inci vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunduğu belirlendiğinden karar bu yönlerden hukuka aykırı bulunmuştur.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkeme kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy çokluğuyla BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca cezayı aleyhe değiştirme yasağının gözetilmesine,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
06.07.2023 tarihinde karar verildi.

(Muhalif Üye)

5237 sayılı TCK’nın 232/2 nci maddesinde düzenlenen kötü muamele suçu kasıtla işlenebilen suçlardandır. Genel kasıt ile işlenebilen bu suçta failin, mağdurun idaresi altında veya kendisinin belli şekilde yükümlü olduğu kimselerden olduğunu bilmesi ve sahibi bulunduğu terbiye hakkından doğan disiplin yetkisini kötüye kullanmayı istemesi gerekir.
Sanık eşi olan katılanın başka bir kadın ile yaşamak için evi terk ettiğini, müşterek olan 5 çocuğu da kendisine bıraktığını, ekonomik sıkıntılardan dolayı çocukları olan mağdurların çalışmak zorunda kaldığını belirtmesi, mağdurlarında anneleri olan sanığı doğrulamaları karşısında;
Sanığın söz konusu kötü muamele suçunun kasıtla işlediğine ilişkin olarak sosyal ve ekonomik yönden araştırma yapılması, sanığın gerçekten ekonomik zorluklar nedeniyle ihtiyaç halinde olduğunun tespiti halinde kötü muamele suçunun kasıt unsurunun oluşmadığı gerekçesiyle beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesine karşıyım. 06.07.2023