YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/12330
KARAR NO : 2023/20687
KARAR TARİHİ : 06.07.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2014/910 E., 2016/11 K.
SUÇLAR : Hakaret, kasten yaralama
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yerel Mahkemece sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun ( 5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci ve dördüncü, 62 nci maddesinin birinci fıkraları uyarınca 2 ay 27 gün hapis cezası ile, kasten yaralama suçundan ise 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci, 62 nci maddesinin birinci fıkraları uyarınca 3 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 51 inci maddesi uyarınca her iki suçtan verilen hapis cezasının ertelenmesine ve birer yıllık denetim süresi uygulanmasına hükmedilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteminin özetle; halası olan katılan ile geçmişten beri bazı sorunlarının olduğuna, olay günü kendilerine ait bahçeden çıkması için katılanı uyardığına, devamında katılanın annesine karşı tehditkar tavırlarını gördüğüne ve kendisine tepki göstermesi üzerine elindeki sopa ile kendisinin kafasına vurduğuna, kızının araya girerek engellemeye çalışması üzerine bu kez kızının kollarına vurduğuna, katılanı engellemeye çalıştığına, yaralanmasının kaynaklanmadığına, atılı suçlamaları kabul etmediğine, tanık Y. Z.’nin karakolda verdiği ifadesini değiştirerek duruşmada olayı görmediğini beyan ettiğine, katılanın darp ve tahrikine muhatap olduğuna, bu nedenlerle kararın bozulması talebine yönelik olduğu görülmüştür.
III. OLAY VE OLGULAR
Taraflar arasında yaşanan tartışmada sanığın katılanı eli ile vurmak suretiyle basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte kasten yaralandığı ve iddianamede belirtilen sözü söyleyerek hakaret ettiği Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.
IV. GEREKÇE
Hakaret eyleminin alenen işlendiği kabul edilerek sanığın mahkûmiyetine hükmedildiğinden, hakaret ve kasten yaralama eylemlerinin basit yargılama usulü kapsamında olmadığı değerlendirilmekle tebliğnamedeki bu hususta bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Sanığın aşamalardaki savunmalarında katılanın kendisinin üzerine yürüdüğünü, elindeki sopayla kafasına birkaç defa vurduğunu, hakaret ettiğini savunması ve katılan hakkında sanığın kızı olan temyiz dışı katılan … D.’ye yönelik kasten yaralama eyleminden hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesi karşısında, olayın başlangıcı ve gelişimi üzerinde durularak, sanık hakkında hakaret suçu yönünden 5237 sayılı Kanun’un 129, kasten yaralama suçu yönünden ise 29 uncu maddeleri uyarınca haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması hukuka aykırı görülmüştür.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkeme kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
06.07.2023 tarihinde karar verildi.