YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/12413
KARAR NO : 2023/19987
KARAR TARİHİ : 15.06.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/151 E., 2016/121 K.
SUÇ : Hakaret
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 8 inci maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararıyla sanığın hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3.750,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi, hakaret suçunu işlemediğine, suçun işlendiğine dair dosyada yeterli delil olmadığı, cezada orantılılık ilkesinin gözetilmediğine, yasal ve yeterli bir gerekçe sunulmadan teşdiden ceza verildiğine ve lehe olan hükümlerin hakkında uygulanması gerektiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Akraba olan taraflar arasında miras anlaşmazlığı nedeniyle yaşanan tartışmada sanığın telefon görüşmesinde katılana söylediği “…evden çıkacaksın, senin a….na koyacağım…” biçimindeki sözleriyle hakaret ettiği iddiasıyla açılan davada Mahkeme, katılan ile tanık beyanlarını dikkate alarak oluşu iddianamedeki gibi kabul edip, sanığın hakaret suçundan cezalandırılmasına karar vermiştir.
IV. GEREKÇE
A. Sanığın Temyiz Nedenleri Yönünden
Katılanın, sanığın kendisine hakaret ettiği yönündeki ifadesi, bu ifadesinin sanığın eşi ve kızı tarafından doğrulanması ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, atılı suçun işlediğine dair Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık görülmemiş, lehe hükümlerin uygulanmama, temel cezanın teşdiden tayin edilme gerekçelerinin kararda gösterilmesi ve bu gerekçelerin yerinde görülmesi karşısında, sanığın temyiz nedenlerine de itibar edilmemiştir.
B. Sair Temyiz Nedenleri Yönünden
1.Sanığın, katılana yönelik söylediği “…evden çıkacaksın, senin a….na koyacağım…” şeklindeki sözlerinin 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilk cümlesinde düzenlenen geleceğe yönelik tehdit suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yerinde olmayan gerekçeyle hakaret suçundan hüküm kurulması,
2.Kabule göre de
a.Temel cezanın 5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle birinci fıkrası uyarınca belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
b.7188 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 24 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 251 inci maddesinde basit yargılama usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 5271 sayılı Kanun’a 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla “basit yargılama usulü” yönünden Anayasa’nın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun’un 251 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren suç yönünden; Anayasa’nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun’un 7 ve 5271 sayılı Kanun’un 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunduğu belirlendiğinden karar bu yönlerden hukuka aykırı görülmüştür.
V. KARAR
Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanık …’ın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
15.06.2023 tarihinde karar verildi.