Yargıtay Kararı 4. Ceza Dairesi 2021/12421 E. 2023/19191 K. 31.05.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/12421
KARAR NO : 2023/19191
KARAR TARİHİ : 31.05.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/883 E. 2016/113 K.
SUÇ : Hakaret
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hüküm; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’un (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 52 nci maddeleri uyarınca neticeten 4.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği, mesaj içeriklerinden de anlaşılacağı üzere doğrudan katılana yönelik hakaret eyleminin bulunmadığına, lehine olan kanun hükümlerinin uygulanmadığına ve re’sen tespit edilecek sebeplerle hükmün bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR
Sanığın boşandığı eşi mağdura olay tarihinde “Dedim ya üç gün yatacağım, bundan sonra çok da umrumda değil … ablan günahsız şerefsiz harbi sülalecek ne olduğunuz belli değil tam da buldun özünü.”, “Yok yok tam bulmuşsun belanı dediğin 18 yıl nerdeydi ablaların, baban, annen diyordun ya iyiki sen varsın anamsın babamsın … sülalesi ablalarına koysun tam da dibine kadar.”, “İçinizde bir tek … ve … var siz onları bile dışladınız çünkü onlar hep paylaşmayı seçti … ablan bugünlerde tam kendini tatmin ediyor, Perşembe pazarında çok güzel kalın balta sapları var.”, “Bu arada … hocanın ve … hatunun bacakları g…ünüze girsin pardon … ablanın g..ne girsin onun soğuması lazım yoksa o başka tatmin olmaz mucuk.” şeklinde hakaret içeren mesajlar gönderdiği, sanık ikrarı, mağdur beyanı ve mesaj tespit tutanağıyla Yerel mahkemece sabit kabul olunmuştur.
IV. GEREKÇE
Sanık ikrarı, mağdur beyanı ve mesaj tespit tutanağı karşısında sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık görülmemiştir.
Ancak,
1.Takibi şikayete bağlı olan hakaret suçuna ilişkin olarak hükümden sonra 12.10.2016 tarihli dilekçe ile mağdurun şikayetinden vazgeçtiği anlaşılmakla, 5237 sayılı Kanun’un 73 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca mağdurun şikayetten vazgeçmesini kabul edip etmediği sanıktan sorularak sonucuna göre hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
2.Kabule göre de;
a. Sanığın hakaret suçunu aynı zaman diliminde kısa aralıklarla gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında, 5237 sayılı Kanun’un 43 üncü maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,
b. 17.10.2019 gün ve 7188 sayılı Kanun’un 24 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 251 inci maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 5271 sayılı Kanuna 7188 sayılı Kanun’la eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla “basit yargılama usulü” yönünden Anayasa’nın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun’un 251 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren suç yönünden; Anayasa’nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanunun 7 ve 5271 sayılı Kanun’un 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunduğu belirlendiğinden karar bu yönlerden hukuka aykırı bulunmuştur.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
31.05.2023 tarihinde karar verildi.