YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/12584
KARAR NO : 2023/19886
KARAR TARİHİ : 14.06.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/853 E., 2015/1335 K.
SUÇ : Hakaret
HÜKÜMLER : Beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında katılanlara yönelik olarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen hakaret suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararları verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılanların temyiz istekleri; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, maddi gerçeğin ortaya çıkması için gerekli araştırmanın yapılmadığına, tanık V.T.’nin sanığın annesi olduğundan sanık lehine ifade vermesinin doğal olduğuna ve beyanına itibar edilmemesi gerektiğine, gerekçede sanık ile arasında husumet bulunduğu belirtilmiş ise de kimsenin aralarında husumet var diye birisine iftira atarak onu savcılığa şikâyet edeceğini sanmadığına, resen gözetilecek nedenlerle hükmün bozulması gerektiğine
ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1.Komşu olan katılanlarla sanık arasında suç tarihinde ikametlerini ayıran tel örgünün yanına dikilen fidanlar sebebiyle çıkan tartışmada sanığın katılan F.T.’ye “Buraya fidan dikemezsiniz, sen sus sokak karısı, belediye bakıyor size.” diyerek ve tükürerek, yine katılan Ö.T.’ye “Sen ne biçim erkeksin, sen karının eteğini giy.” diyerek hakarette bulunduğu iddiası ile kamu davasının açıldığı; Mahkemece yapılan yargılama neticesinde, sanığın aşamalardaki savunmalarında suçlamaları kabul etmediği, katılanların iddialarını destekleyen herhangi bir delilin bulunmadığı, tanık V.T.’nin sanığın savunmasını doğruladığı, taraflar arasında önceye dayalı husumet bulunması nedeniyle katılanların beyanlarının yeterli olmadığı, bu suretle sanığın yüklenen suçu işlediği sabit olmadığından 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verildiği belirlenmiştir.
2.Sanığın, üzerine atılı suçlamayı kabul etmediği yönünde savunma yaptığı anlaşılmıştır.
3.Katılanların soruşturma ve kovuşturma aşamalarında oluşa ilişkin istikrarlı ve birbiriyle uyumlu anlatımlarının bulunduğu belirlenmiştir.
4. Tanık V.T.’nin beyanları tespit edilerek dava dosyasına eklenmiştir.
IV. GEREKÇE
1.Sanık savunması, tanık beyanı, dosya kapsamı karşısında; sanık hakkında hakaret suçundan beraat kararı verilmesine ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2.Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılanların yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında katılanlar tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle HÜKÜMLERİN, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
14.06.2023 tarihinde karar verildi.