YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/12593
KARAR NO : 2023/19879
KARAR TARİHİ : 14.06.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/777 E., 2016/130 K.
SUÇ : Hakaret
HÜKÜM : Beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında katılana yönelik olarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci fıkrasıyla üçüncü fıkrasının (a) bendinde düzenlenen hakaret suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz isteği hükmü temyiz etme iradesinden ibarettir.

III. OLAY VE OLGULAR
1.Olay tarihinde rahatsızlanan eşini oğluyla birlikte hastaneye getiren sanığın, hastasıyla ilgilenilmediği gerekçesiyle personelle tartıştığı ve sağlık personeli olarak görev yapan katılana “Sen mi bana yardımcı olacaksın, süpervizör musun ne b…, si… git şuradan.” diyerek hakarette bulunduğu iddiası ile kamu davasının açıldığı; Mahkemece yapılan yargılama neticesinde, sanığın atılı suçları inkar ettiği, tanıklardan bir kısmının olayı doğruladığı, bir kısmının ise hakaret sözlerini duymadıklarını beyan ettikleri, olayı doğrulayan tanıkların katılanın iş arkadaşı olduklarından etki altında kalabilecekleri, olayı doğrulamayan tanıklardan acil doktoru M.Y. ile tanık polis memuru E.K.’nin ise tarafsız oldukları değerlendirilerek beyanlarına üstünlük tanındığı ve soyut iddialar dışında, sanığın inkara yönelik savunmasının aksini ispata yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inadırıcı deliller elde edilemediğinden 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verildiği belirlenmiştir.
2.Sanığın, üzerine atılı suçlamayı kabul etmediği yönünde savunma yaptığı anlaşılmıştır.
3.Katılanın soruşturma ve kovuşturma aşamalarında oluşa ilişkin istikrarlı ve birbiriyle uyumlu anlatımlarının bulunduğu belirlenmiştir.
4. Tanık ….’nün beyanları tespit edilerek dava dosyasına eklenmiştir.
5. Olay tutanağı, görüntü inceleme tutanağı dava dosyasında mevcuttur.
IV. GEREKÇE
1.Sanık savunması, tanıkların beyanları, dosya kapsamı karşısında, sanık hakkında hakaret suçundan beraat kararı verilmesine ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2.Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle HÜKMÜN, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
14.06.2023 tarihinde karar verildi.