YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/12622
KARAR NO : 2023/20478
KARAR TARİHİ : 05.07.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/77 E., 2016/6 K.
SUÇ : Kötü muamele
HÜKÜMLER : Beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 232 nci maddesinin ikinci fıkrasında düzenlenen kötü muamele suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararları verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz isteği; suçun unsurlarının oluştuğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Sason İlçesi Karşıyaka Kız Yatılı Bölge Ortokulunda öğretmen olan sanığın, olay günü öğle yemeğinin kokması üzerine yemeği çöpe atan öğrencilere çöp bidonuna atılan yemeklerin zorla yedirildiği iddiası ile kamu davasının açıldığı; Mahkemece yapılan yargılama neticesinde, olay günü ve öncesinde bir kısım öğrencinin yemek sırasında aldıkları yemeği tamamen yemeden çöp kovasına döktükleri, sanığın tüm öğrencileri israf konusunda ikaz etmesine rağmen israf etmemeyi öğretme konusunda disiplin ve eğitim hakkına istinaden temiz kova içerisinde bulunan pilavdan az miktarda yemek yedirilmesinin terbiye ve öğretme amaçlı olduğu, mağdur öğrencileri aşağılamak, küçük düşürmek veya başkaca bir sebebe dayalı olarak gerçekleştirilmediği, sanığın kişiliği ve mağdur öğrencilerle olan birlikteliği nedeniyle aralarında kurulan duygusal bağ da dikkate alındığında, kötü muamele suçunun manevi unsuru gerçekleşmediğinden bahisle 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca beraat kararları verildiği belirlenmiştir.
2.Sanık savunması, mağdurlar ve tanıklar A.K., C.Y., H.Ş.’nin beyanları tespit edilerek dava dosyasına eklenmiştir.
IV. GEREKÇE
1.Sanık savunması, mağdur ve tanıkların beyanları, dosya kapsamı karşısında, sanık hakkında kötü muamele suçundan beraat kararları verilmesine ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2.Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, O yer Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında O yer Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebebi ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebebinin reddiyle HÜKÜMLERİN, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
05.07.2023 tarihinde karar verildi.