YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/12829
KARAR NO : 2023/19914
KARAR TARİHİ : 14.06.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/438 E., 2016/162 K.
SUÇ : Hakaret
HÜKÜMLER : Ceza verilmesine yer olmadığı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yerel Mahkemece sanıklar hakkında,
Hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 129 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca ayrı ayrı ceza verilmesine yer olmadığı kararları verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
O yer Cumhuriyet savcısının temyizinin, katılanın taraflar arasındaki tahliye ve kira alacağı meselesinin tarafı olmadığına, sanıkların hakaret eylemlerinin borç ilişkisine taraf olmayan katılana yönelik olması nedeniyle eylemlerin haksız bir fiile tepki olarak işlendiğinin kabul edilemeyeceğine, ayrıca borç ilişkisinin haksız fiil kabul edilerek cezayı tamamen ortadan kaldıran bir etkisinin olamayacağına, bu nedenlerle usûl ve yasaya aykırı hükümlerin bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.
III. OLAY VE OLGULAR
Katılanın, sanık …’ya ait iş yerinde kiracı olduğu, sanık …’nın ise diğer sanığın kızı olduğu, katılanla sanıklar arasında kiralanan taşınmazın tahliyesi ve kira alacağının tahsili nedenleri ile husumet olduğu, olay tarihinde katılanın işletmekte olduğu bakkal dükkanın önünde bulunduğu esnada sanıklarla karşılaştıklarında aralarında yaşanan tartışmada sanık …’nın katılana hitaben ”Şerefsiz…” dediği, sanık …’nın ise ”Ben herkese söylüyorum bunun çocukları babamdan düşme, bunu kabulleniyor oturuyor orda boynuzlu boynuzlu.” dediği, sanıkların katılanın işyerini tahliye etmemesi ve kira bedellerini tahsil edememeleri nedeniyle hakaret suçunu haksız bir fiile tepki olarak işledikleri Yerel Mahkeme tarafından kabul olunmuştur.
IV. GEREKÇE
Sanık hakkında kurulan hükme yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde, sanık …’nın maliki olduğu iş yerinin katılan tarafından işletildiğinin aşamalarda hem katılanın kendi hem de tanık beyanlarıyla sabit olduğunun anlaşılması karşısında, Yerel Mahkemenin inanç ve takdirinin isabetli olduğu anlaşılmış ve sanıklar hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkeme kararında O yer Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle HÜKÜMLERİN, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
14.06.2023 tarihinde karar verildi.