YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/12836
KARAR NO : 2023/20178
KARAR TARİHİ : 21.06.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/626 E., 2015/918 K.
SUÇ : Hakaret
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yerel Mahkemece sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteğinin, verilen cezayı hak etmediğine, ceza verilecek olsa dahi hükmün açıklanmasının geri bırakılması gerektiğine, bu nedenlerle kararın bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.
III. OLAY VE OLGULAR
Olay tarihinde ambulans ile hastaneye getirilen yaralının arkadaşı olan sanığın sağlık personelinin işine engel olması üzerine hastane polisi olan şikayetçiden yardım istenildiği, şikâyetçinin müdahale ederek sanığı acil servisten çıkardığı ve bunun üzerine sanığın “Sen beni gasp ediyorsun, ne yapacaksın beni mi s…eksin.” şeklinde sözlerle şikâyetçiye hakaret ettiği, Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.
IV. GEREKÇE
Hakaret suçunun aleni olarak işlenmesi nedeniyle basit yargılama usulü uygulanamayacağından Tebliğname’deki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
A. Sanığın Temyiz Sebepleri Yönünden
Şikâyetçinin aşamalarda değişmeyen istikrarlı anlatımlarını tanıkların doğrulaması, olayın oluş şekli ve tüm dosya kapsamı karşısında, sanığın üzerine atılı suçu işlediği sabit görülmekle, mükerrir olan sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması için aranan koşulların olayda gerçekleşmediği anlaşıldığından, Yerel Mahkemenin inanç ve takdirinin isabetli olduğu anlaşılmış ve sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.
B. Sair Yönlerden
Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun’a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun’da öngörülen suç tipine uyduğu,
Hakaret suçunun aleni bir yer olan acil servis dışında işlendiğinin kabul edilmesine karşın 5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin dördüncü fıkrası uygulanmamış ise de aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı anlaşıldığından,
Sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemece verilen hükümde sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
21.06.2023 tarihinde karar verildi.