YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/12854
KARAR NO : 2023/20266
KARAR TARİHİ : 03.07.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/645 E., 2016/161 K.
SUÇ : Fuhuş
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkeme kararı ile sanıklar hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 227 nci maddesinin ikinci fıkrası, 43 üncü maddesi ve 53 üncü maddeleri uyarınca ayrı ayrı 2 yıl 6 ay hapis ve 120 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunlukluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanıklar … ve … müdafiinin temyiz isteği; sanıkların mağdurun fuhuş yaptığını bilmediklerine, yardımcı olmaya çalıştıklarına, maddi menfaat elde etmediklerine, hazırlık ifadelerinin yönlendirme sonucu oluştuğuna, 43 üncü maddenin uygulanmasının usul ve yasaya aykırı olduğuna, lehe hükümlerin uygulanmadığına vesaire yönelik olduğu,
Sanık … müdafiinin temyiz isteği, sanığın suçu işlemediğine, mağdurun ifadesinde de sanığın suçla alakası olmadığını belittiğine, 43 üncü maddenin uygulanmasının usul ve yasaya aykırı olduğuna, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine vesaire yönelik olduğu belirlenmiştir.
III. OLAY VE OLGULAR
Sanıklardan … ve …’un suç tarihinde belirtilen ikamette mağdureye fuhuş yaptırdıkları ve söz konusu ikameti mağdurenin erkek müşterileriyle birleşme ve buluşma yeri olarak bir çok kez kullanmasına izin vermek suretiyle fuhuş için yer temin ettikleri, diğer sanık …’ın ise fuhuş yapmak istediğini söyleyen mağdure ile tanıştıktan sonra mağdure adına fuhuş amaçlı … sayfası oluşturduğu ve diğer sanıklarla tanıştırdığı böylece sanıklara atılı suçun sabit olduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.
IV. GEREKÇE
A. Sanıklar Müdafilerinin Temyiz İsteği Yönünden,
Sanıkların savunmaları, mağdurun ve tanığın beyanları, olay tutanağı ve tüm dosya içeriği karşısında, sanıkların fuhuş suçunu işledikleri hususunda ve sonuç ceza miktarları dikkate alındığında lehe hükümlerin uygulanmamasına ilişkin Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmadığından sanıklar müdafilerinin temyiz isteği yerinde görülmemiştir.
B. Sair Yönlerden
Sanıklara yükletilen fuhuş eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı anlaşılmakla, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkeme kararında sanıklar müdafileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
03.07.2023 tarihinde karar verildi.