YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/12865
KARAR NO : 2023/20059
KARAR TARİHİ : 19.06.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/504 E., 2015/1147 K.
SUÇ : Hakaret
HÜKÜM : Beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılanın temyiz isteğinin, sanığın hakaret ettiğinin sabit olduğuna, tanığın beyanına itibar edilmesi gerektiğine, kararın bozulması gerektiğine vesaire yönelik olduğu,
O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteğinin, sanığın “Si..ir git, para mara, makbuz yok.” diyerek hakaret ettiği, bu hususun dosyada mevcut tanık H. K. ‘nın beyanlarıyla da doğrulanması karşısında sanığın üzerine atılı hakaret suçunu işlediğinin sabit olduğu, bu nedenle eylemine uyan iddianamede yazılı sevk maddeleri uyarınca cezalandırılması gerekirken tanığın beyanlarına itibar edilmeyerek yazılı şekilde beraat kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin olduğu belirlenmiştir.
III. OLAY VE OLGULAR
Katılan ile sanık arasında alacak-verecek meselesi yüzünden husumet olduğu, katılanın olay günü tanık olarak dinlenen H. K. ile birlikte sanığın ikametine gittiği, burada aralarında tartışma yaşandığı ve sanığın katılana ”S.. git, para mara makbuz yok.” dediği, böylece sanığın üzerine atılı suçu işlediği iddia olunmuştur.
IV. GEREKÇE
1- Katılanın ve O yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz Sebepleri Yönünden
Sanığın savunması, katılanın anlatımları, tanıklar H.K., Ü.T. ve V. T.’nin beyanları ve tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanığın hakaret suçunu işlediğine dair mahkumiyetine yeterli her türlü, şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından ve tanık H. K.’nin katılanın arkadaşı olması sebebiyle tarafsız olduğu noktasında kanaat getirilemediğinden beyanına itibar edilmeyerek sanık hakkında beraat kararı verilmesine ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.
B. Sair Temyiz Sebepleri Yönünden
Sanık hakkında kurulan hükme yönelik yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan ve O yer Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında katılan ve O yer Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
19.06.2023 tarihinde karar verildi.