YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/13544
KARAR NO : 2023/23570
KARAR TARİHİ : 01.11.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/616 E., 2016/28 K.
SUÇ : Fuhuş
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yerel Mahkemece sanık hakkında fuhuş suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 227 nci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci, 53 üncü ve 52 nci maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis ve 2.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteğinin, mağdurun fuhuş yapmasına yönelik bir zorlaması olmadığına, soruşturma ifadesini baskıyla verdiğine, suçun unsurlarının oluşmadığına, mağdur beyanına rağmen hakkında ceza tayinin usul ve yasaya aykırı olduğuna, lehine olan hükümlerin uygulanmadığına ve resen tespit edilecek sebeplerle kararın bozulmasına yönelik olduğu görülmüştür.

III. OLAY VE OLGULAR
Kalacak yeri olmayan mağdurun sanığın evinde kalmaya başladığı, sanık ve mağdurun fuhuş yaparak geçimlerini sağladıkları, mağdurun fuhuş yaptığının sanık tarafından da bilindiği, mağdurun söz konusu adreste para karşılığı fuhuş yaptığı, söz konusu evin kira ve diğer giderlerinin sanık ve mağdur tarafından birlikte karşılandığı, sanığın bu hali ile sübut bulan eyleminin fuhuş için yer temin etme suçunu oluşturduğu, Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.
IV. GEREKÇE
Yerel Mahkemenin alt sınırdan uzaklaşma gerekçesinin yeterli olduğu anlaşıldığından, Tebliğname’deki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
A. Sanık Temyizi Yönünden

Mağdur anlatımı, tanıkların beyanları, özellikle sanığın kovuşturma aşamasındaki savunması, olay tutanağı ve olayın meydana geliş şekli ile tüm dosya kapsamı bütün olarak değerlendirildiğinde; sanığın üzerine atılı fuhuş suçunu işlediğine ve ceza miktarı itibarıyla seçenek yaptırımlara çevirme, erteleme ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmamasına dair Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık görülmediğinden, ayrıca takdiri indirim nedeni de uygulandığından sanığın temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

B. Sair Yönlerden
Sanığa yükletilen fuhuş eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun’a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun’da öngörülen suç tipine uyduğu,
Cezanın Kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından,
Sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemece verilen hükümde sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle HÜKMÜN Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
01.11.2023 tarihinde karar verildi.