YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/13813
KARAR NO : 2023/22333
KARAR TARİHİ : 10.10.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/359 E., 2016/84 K.
SUÇLAR : Hakaret, tehdit
HÜKÜMLER : Beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, düzeltilerek onama

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yerel Mahkemece,
1. Sanık … hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesinde düzenlenen tehdit suçundan açılan kamu davasında 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat,
2. Sanık … hakkında 5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkralarında düzenlenen hakaret suçundan açılan kamu davasında 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca beraat kararları verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Katılan sanık … müdafiinin temyizi, müvekkili olan sanığın beraat etmesine rağmen Mahkemece lehine vekalet ücreti tayin edilmediğine, sanık … hakkında ise hakaret suçundan verilen beraat kararının usul ve Yasa’ya aykırı olduğuna vesaireye yöneliktir.
2. Katılan sanık … müdafiinin temyizi, müvekkili olan sanığın beraat etmesine rağmen Mahkemece lehine vekalet ücreti tayin edilmediğine, sanık … hakkında ise tehdit suçundan verilen beraat kararının usul ve Yasa’ya aykırı olduğuna vesaireye yöneliktir.
III. OLAY VE OLGULAR
Polis memuru olan katılan sanık …’ün devriye görevi yaparken katılan sanık …’i silah taşırken görmesi üzerine taraflar arasında başlayan tartışmada; sanık …’in “Öyle gördünüz diye size yalvaracak mıyım, ceza mı yazıyorsunuz, tutanak mı tutuyorsunuz, ne yaparsanız yapın işinize bakın, maceramı arıyorsunuz siz, ben müteahhidim, benim çevrem çok.” diyerek tehditte bulunduğu, sanık …’ün ise “İster müteahhit ol, ister mimar ol lan, sen daha dünkü bebesin.” diyerek hakaret ettiği iddiasıyla açılan kamu davalarında; Yerel Mahkemece sanıkların beraatlerine karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
A. Sanık … Hakkında Tehdit Suçundan Kurulan Beraat Hükmüne İlişkin Katılan … Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden
Sanığın eyleminde tehdit suçunun unsurlarının gerçekleşmediğinin anlaşılması karşısında, Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık görülmemiştir.
B. Sanık … Hakkında Hakaret Suçundan Kurulan Beraat Hükmüne İlişkin Katılan … Vekilinin Temyiz İstemi, Sanıklar … ve … Müdafilerinin Sanıklar Lehine Vekalet Ücreti Tayini Yönündeki Temyiz İstemleri Yönünden
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre,
1. Sanık … ‘ün, katılana hitaben söylediği sözlerin onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, nezaket dışı ve kaba hitap tarzı niteliğinde sözler olduğu, hakaret suçunun unsurlarını oluşturmadığı gözetilmeden, sanık hakkında 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmesi gerekirken, “tartışma sırasında söylemiş olduğu, bu tabirde herhangi bir şekilde katılana yönelik olarak hakaret kastının bulunmadığı” gerekçesiyle aynı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca beraat kararı verilmesi,
2. Sanıklar müdafilerinin vekalet ücretine yönelik temyiz istemleri yönünden; Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’nin 13 üncü maddesinin beşinci fıkrası ve 5271 sayılı Kanun’un 327 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca beraat eden ve kendilerini müdafii ile temsil ettiren sanıklar yararına ve Hazine aleyhine maktu avukatlık ücretine hükmolunması gerektiğinin gözetilmemesi nedenleriyle hukuka aykırılıklar görülmüştür.
V. KARAR
Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik katılan sanıklar müdafilerinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği sanık … hakkındaki hüküm fıkrasından “Tartışma sırasında söylemiş olduğu, bu tabirde herhangi bir şekilde katılana yönelik olarak hakaret kastının bulunmadığı anlaşılmakla, CMK’nın 223/2-c maddesi gereğince.” ibaresinin çıkarılarak yerine “Unsurları itibarıyla oluşmayan suçtan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi gereğince.” ibaresinin ve sanıklar hakkındaki hüküm fıkralarında yer olan yargılama giderlerine ilişkin paragrafa; “Sanıklar kendilerini vekille temsil ettirdiklerinden, karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 14 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca ayrı ayrı 1.800 TL maktu vekalet ücretinin hazineden tahsili ile sanıklara verilmesine” ibaresinin eklenmesi suretiyle HÜKÜMLERİN, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
10.10.2023 tarihinde karar verildi.