YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/1475
KARAR NO : 2023/15770
KARAR TARİHİ : 07.03.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Hakaret, kasten yaralama

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararıyla;
1. Sanık … hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanun’un (5237 sayılı Kanun) 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin karar verilmiştir.
2. Sanık … hakkında kasten yaralama suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz istemi, sanıklar hakkında kurulan hükümlerin usul ve Kanun’a aykırı olduğu, olayın meydana gelmesine sanıkların sebebiyet verdiği, sanıklar hakkında ceza verilmesi gerektiği talebine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Olay tarihinde sanık … ve üvey oğlu katılan … arasında tartışma çıktığı, katılanın sanık …’ye hitaben “A** koyduğumun o**pusu.” şeklinde söz söylediği ve sanığı yüzünden yaraladığı, sanık …’nin de katılanın ellerini boğazından kurtarabilmek için katılanı yaraladığı, bu esnada olay yerine gelerek müdahale etmek isteyen sanık …’a karşı katılanın “A** koduğumun o**pusundan çıkanı.” şeklinde söz söylediği ve buna cevaben sanık …’ın da “Şerefsiz defol git.” şeklinde karşılık verdiği, katılan daha sonra sanık …’a taş attığı, bu taşın sanığın kafasına geldiği ve yaralandığı iddiasıyla sanıklar hakkında hakaret ve kasten yaralama suçlarından kamu davaları açılmış ve yargılama sonucu sanık … hakkında hakaret suçundan ceza verilmesine yer olmadığına, sanık … hakkında ise kasten yaralama suçundan beraat kararı verilmiştir.
IV. GEREKÇE
1. İddia, savunma, adli muayene raporu, tanık beyanları ve tüm dosya kapsamından, sanık …’nin katılana yönelik kasten yaralama eyleminin meşru müdafaa sınırları içerisinde kaldığına, sanık …’nin üzerine atılı hakaret eyleminin ise karşılıklı işlendiğine dair Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2. Sanıklar hakkında kurulan hükümlere yönelik yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
07.03.2023 tarihinde karar verildi.