YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/14888
KARAR NO : 2023/23805
KARAR TARİHİ : 07.11.2023

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/1234 E., 2016/152 K.
SUÇLAR : Mala zarar verme, hakaret, görevi yaptırmamak için direnme
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Mahkeme kararı ile sanık hakkında;
1. Mala zarar verme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 151 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca, 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,
2. Hakaret suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca, 1 yıl 6 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,
3. Görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 265 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca, 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,
Karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteğinin, hükümleri temyiz etmek istediğine ve resen tespit edilecek nedenlerle hükümlerin bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Olay günü, sanığın şikâyetçi … A.’nın aracının üzerine atlayarak ön camını kırması üzerine yaralandığı, 112 acil servise haber verilmesi üzerine, ambulansın geldiği ve sanığın yaralı olduğunun görülmesi üzerine hastaneye götürülmek için ambulansa alındığında sanığın sağlık görevlisi olan şikâyetçilere “A…nıza koyayım, ananızı avradınızı s..keyim, bırakın beni nereye götürüyorsunuz.” şeklinde hakaretlerde bulunarak üç şikâyetçiye saldırdığı ve şikâyetçi …. B.’nin boğazını sıkmak suretiyle basit tıbbi müdahale ile giderilecek şekilde yaralamak şeklinde gerçekleştirdiği eylemleri nedeniyle sanık hakkında mala zarar verme, hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından açılan davada, sanığın tevil yollu ikrarı, şikâyetçilerin aşamalardaki uyumlu ve istikrarlı beyanları, yaralamalı trafik kazası tespit tutanağı ve şikâyetçi Semih B. hakkında alınan adli muayene raporuna göre sanığın atılı suçları işlediği Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.
2. Sanık atılı suçları tevil yollu ikrar etmiştir.
3. Şikâyetçilerin aşamalardaki beyanları uyumludur.
4. 26.11.2015 tarihli olay tutanağı, yaralamalı trafik kaza tespit tutanağı ile 26.11.2015 tarihli adli muayene raporu dosyada mevcuttur.
IV. GEREKÇE
A. Hakaret Suçundan Kurulan Hükme İlişkin
1. Sanığın Temyiz Sebepleri Yönünden
Sanığın tevil yollu ikrarına ve şikâyetçilerin aşamalardaki beyanlarına göre sanığın atılı suçu işlediğine, sabıkasında tekerrüre esas engel mahkumiyetinin bulunması nedeniyle hakkında 5327 sayılı Kanun’un 51 inci ile 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin uygulanmaması yönünde Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmıştır.
2. Sair Temyiz Sebepleri Yönünden
Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun’a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun’da öngörülen suç tipine uyduğu,
Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,
Anlaşıldığından,
Sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.
B. Görevi Yaptırmamak İçin Direnme ve Mala Zarar Verme Suçlarından Kurulan Hükümlere İlişkin
1. Sanığın Temyiz Sebepleri Yönünden
Tüm dosya kapsamı, şikâyetçilerin beyanları, 26.11.2015 tarihli olay tutanağı, araçta meydana gelen zarara ilişkin yaralamalı trafik kazası tespit tutanağı ile Semih B. hakkında alınan adli muayene raporuna göre sanığın atılı eylemleri gerçekleştirdiği, tekerrüre esas engel mahkûmiyetinin bulunması nedeniyle hakkında 5237 sayılı Kanun’un 51 inci ile 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin uygulanmaması yönünde Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmıştır.
2. Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Sair Temyiz Sebepleri Yönünden
Dosya kapsamında sanığın söylediği iddia ve kabul edilen sözlerinin kül halinde hakaret suçunu oluşturacağından tehdit sayılamayacağı, sanığın, kendisine serum takmak isteyen şikâyetçi Semih B.’nin boğazını sıkması şeklinde gerçekleşen eyleminin ise tedaviyi kabul etmeme hakkı olduğundan direnme niteliğinde olmadığı, eylemin 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının (c) bendinde düzenlenen kasten yaralama suçunu oluşturduğu gözetilmeden, “Görevi yaptırmamak için direnme” suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi nedeniyle karar bu yönüyle hukuka aykırı bulunmuştur.
3. Mala Zarar Verme Suçuna İlişkin Sair Temyiz Sebepleri Yönünden
Hükümden sonra 24.10.2019 tarihinde yürürlüğe giren, 7188 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun’un 253 üncü maddesi uyarınca uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte aynı mağdura karşı işlenmiş olması hâlinde uzlaştırma hükümlerinin uygulanamayacağının hüküm altına alındığı, somut olayda mala zarar verme suçunun mağduru ile görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret suçlarının mağdurlarının farklı olması nedeniyle anılan Kanun hükümleri ile değişik 253 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının uygulama alanı bulmayacağı ve suç tarihinde sanığın şikâyetçi Ali A.’ya yönelik 5237 sayılı Kanun’un 151 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen mala zarar verme suçunun, 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 253 üncü maddesi ve maddeye eklenen fıkrayla uzlaşma hükümlerinin yeniden düzenlenmesi, üçüncü fıkrada yer alan “etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile” ibaresinin madde metninden çıkarılması nedeniyle uzlaştırma kapsamına alınması karşısında, 5237 sayılı Kanun’un 2 ve 7 nci maddeleri de gözetilip, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda yeniden değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunduğu belirlendiğinden karar bu yönüyle hukuka aykırı bulunmuştur.
V. KARAR
A. Sanık Hakkında Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenlerle Mahkeme kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
B. Sanık Hakkında Görevi Yaptırmamak İçin Direnme ve Mala Zarar Verme Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden
Gerekçe bölümünün (B/2-3) nolu bentlerinde açıklanan nedenlerle, Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin son bendi uyarınca cezayı aleyhe değiştirme yasağının gözetilmesine,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
07.11.2023 tarihinde karar verildi.