YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/15353
KARAR NO : 2023/15731
KARAR TARİHİ : 07.03.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : İmar kirliliğine neden olmak

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yerel mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararı ile sanıklar hakkında imar kirliliğine neden olma suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılanlar vekilinin temyiz isteği; sanıkların üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olduğuna ve cezalandırılması gerektiğine, vesaire ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Sanıkların, Kooperatif yönetim kurulu üyesi oldukları, … ili … ilçesi … Mahallesi imarının 42787 ada 2 sayılı parselde bulunan ve kooperatife ait olan yapıya çelik profil dikme ve kirişler üzerine trapez saç ve hası çelikle betonarme tabliye şeklinde toplam 687,33 m lik kapalı alan ilave edilerek mimari projeye aykırı imalatta bulunmak suretiyle imar kirliliğine neden olma suçunu işledikleri iddiasıyla kamu davası açılmıştır.
IV. GEREKÇE
Dosyada mevcut 11.02.2016 tarihli bilirkişi raporu ve … Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/329-570 Esas ve Karar sayılı ilamına göre sanıkların üzerlerine atılı imar kirliliğine neden olma suçunu işlemediklerinin sabit olduğunun kabul edilmesi karşısında; haklarında 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi 223 üncü maddesinin (e) bendi uyarınca beraat kararları verilmesi gerekirken aynı Kanun’un uyarınca beraat kararları verilmesinde hukuka aykırılık görülmüştür.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında yer alan “Sanıkların üzerine atılı bulunan suçu işledikleri sabit olmadığından CMK nın 223/2- e” ibaresi çıkartılıp “Yüklenen suçun sanıklar tarafından işlenmediğinin sabit olması nedeniyle 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin (b) bendi uyarınca” ibaresi eklenmek suretiyle hükümlerin, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
07.03.2023 tarihinde karar verildi