Yargıtay Kararı 4. Ceza Dairesi 2021/15520 E. 2023/22849 K. 19.10.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/15520
KARAR NO : 2023/22849
KARAR TARİHİ : 19.10.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/1514 E., 2016/365 K.
SUÇLAR : Hakaret, kasten yaralama
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, ceza verilmesine yer olmadığı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama

Katılan …’nun yüzüne karşı 14.03.2016 tarihinde usûlüne uygun şekilde tefhim edilen karara karşı, 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 20.04.2016 ve 06.05.2016 tarihlerinde temyiz isteğinde bulunulduğu belirlenmiştir.
Sanık … hakkında kasten yaralama suçundan neticeten hükmolunan 2.000,00 TL ve hakaret suçundan neticeten hükmolunan 1.740,00 TL adlî para cezalarına ilişkin mahkûmiyet kararının tür ve miktarı itibarıyla 5320 sayılı Kanun’un geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmıştır.
Sanık … hakkında hakaret suçundan kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun’un 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı, sanık … hakkında katılan M.A.’ya yönelik kasten yaralama eyleminden dolayı dava açılmasına karşın hüküm kurulmamış ise de, zamanaşımı süresi içerisinde karar verilebileceği, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Sanık … hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci, 52 nci maddeleri gereği 2.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, karar verilmiştir.
2.Sanık … hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkrası, 62 nci, 52 nci maddeleri gereği 1.740,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, karar verilmiştir.
3.Sanık … hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz isteği; suçu işlemediğine, vesaire ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Tarafların komşu oldukları olay günü şüpheli …’nun ağaç budanması ve budanan ağaçtaki zeytinleri şikâyetçi şüpheli … ve şikâyetçi M.A.’nın topladığını görmesi üzerine “Şerefsizler, ananızı s……, beslemeler.” dediği, şikâyetçi şüpheli …’in şikâyetçi şüpheli …’na ” S…. ulan, sen karışıp durma herşeye o….. çocuğu.” diyerek hakaret ettiği, bunun üzerine şikâyetçi şüpheli …’nun şikâyetçi şüpheli …’e olay yerinde bulunan merdiveni fırlattığı, merdivenin şikâyetçi şüpheli …’e değmediği, şikâyetçi şüpheli …’nun elle şikâyetçi şüpheli …’e darp ve cebir izi oluşturmayacak şekilde vurduğu, şikâyetçi şüpheli …’in yaralanmasının basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif şekilde olduğunun kabul edildiği iddiasıyla açılan davada sanığın kasten yaralama ve hakaret suçları ile karşılıklı hakaret suçunu işlediği Mahkemece kabul olunmuştur.

IV. GEREKÇE
A. Katılan …’nun Temyizi Yönünden
Karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra temyiz isteğinde bulunulduğu, hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği resen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, katılanın temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi uyarınca reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
B. Sanık … Hakkında Hakaret ve Kasten Yaralama Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden
Hükümlerin tür ve miktarı itibarıyla 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmakla, sanığın temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
C. Sanık … Hakkında Hakaret Suçundan Verilen Ceza Verilmesine Yer Olmadığı Hükmü Yönünden Temyiz Sebepleri
1. Sanığın Temyiz Sebepleri Yönünden
Katılanların beyanı, tanıkların anlatımları ve tüm dosya kapsamına göre; hakaret eyleminin karşılıklı gerçekleştiği sabit görülerek ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi yönünde Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmadığından sanığın temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.
2. Sair Temyiz Sebepleri Yönünden
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR
A. Katılanın Temyiz İsteği Yönünden
Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle, katılana usûlüne uygun şekilde tefhim edilen karara karşı, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra temyiz isteğinde bulunulduğu, hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği resen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, katılanın temyiz isteğinin,1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
B. Sanık … Hakkında Hakaret ve Kasten Yaralama Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden
Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle, yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
C. Sanık … Hakkında Hakaret Suçundan Verilen Ceza Verilmesine Yer Olmadığı Hükmü Yönünden
Gerekçe bölümünün (C) bendinde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemesinin kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
19.10.2023 tarihinde karar verildi.