YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/15610
KARAR NO : 2023/22186
KARAR TARİHİ : 09.10.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/721 E., 2016/70 K.
SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında verilen hükümlerin; karar tarihi itibariyle 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun ( 1412 sayılı Kanun ) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ
1. Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkeme kararı ile sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 265 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddenin ikinci fıkrası uyarınca, 1 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına 53 üncü madde uyarınca hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkeme kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, aynı maddenin dördüncü fıkrası, 43 üncü maddenin ikinci fıkrası uyarınca, 1 yıl 12 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına 53 üncü madde uyarınca hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyizinin, suçları işlemediğine, tanıkların da polis olduğuna, tarafsız olmadıklarına, eksik inceleme ile karar verildiğine, alt sınırdan uzaklaşılmasının hukuka uygun olmadığına vesaire yönelik olduğu belirlenmiştir.
III. OLAY VE OLGULAR
Katılanların … emniyet müdürlüğünde görevli trafik polis memuru oldukları, olay günü uygulama yaptıkları, sanığın kullandığı aracı durdurdukları, sanığın ters yönden girmeye çalıştığı, sanığı durdurup ehliyet ve ruhsat istedikleri, konuşma esnasında sanığın alkollü olduğunu kokudan ve hal ve hareketlerinden anladıkları, alkolmetreye üflemesini istedikleri, sanığın üflemeyi reddettiği, bunun üzerine görevli polislerin işlem yapacaklarını söyledikleri, aracı trafikten men edeceğiz dedikleri, ceza yazılırken sanığın katılanlara “S…s…aracımı teslim edeceksiniz, ben sizin gibi beş tanesini yedim.” dediği, böylece atılı suçları işlediği Mahkemece kabul olunmuştur.
IV. GEREKÇE
Tüm dosya kapsamı, katılanların aşamalardaki beyanları, tanıkların beyanları, 12.10.2015 tarihli tutanak karşısında, suçların sübuta erdiğinin kabulü ile sanığın mahkumiyeti yönünde Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmış olup, sanığın bozma sebebi dışındaki temyiz istemleri ile vesair nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak,
Sanığın eylemlerini iki katılana karşı gerçekleştirmiş olması karşısında, 5237 sayılı Kanun’un 43 üncü maddesinin 2 nci fıkrasının uygulanması sırasında, cezasında 1/2 oranında arttırım yapılması suretiyle orantılılık ilkesine aykırı olarak sanık hakkında fazla ceza tayini,
Nedeniyle hukuka aykırı bulunmuştur.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Yerel Mahkeme kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
09.10.2023 tarihinde karar verildi.