YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/1602
KARAR NO : 2023/16485
KARAR TARİHİ : 27.03.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Hakaret, tehdit

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
… Asliye Ceza Mahkemesi’nin Kararı İle Sanık Hakkında
1.Tehdit suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2.Hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin 3 üncü fıkrasının (c) bendi, dördüncü fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 1yıl 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz itirazının; hakaret ve tehdit etmediğine, hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, lehe hükümlerin uygulanmadığına, haksız ve mesnetsiz karar verildiğine ve re’sen tespit edilecek nedenlerle hükümlerin bozulması gerektiğine ilişkin olduğu belirlenmiştir.
III. OLAY VE OLGULAR
Sanığın evinden taşınmakta olduğu sırada aidat borcunu isteyen müştekiye yönelik “Allah’ını kitabını sinkaf ederim.” ve “Seni buraya gömerim.,.” demek sureti ile hakaret ve tehdit ettiği sabit görülerek cezalandırılmasına karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
Tüm dosya kapsamı müşteki ve tanığın aşamalarda değişmeyen beyanları gözetildiğinde sanığın bozma nedeni dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir. Ancak;
1.Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinde düzenlenen tehdit ve aynı Kanun’un 125 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen hakaret suçlarından kamu davası açıldığı, her ne kadar sanığın hakaret eylemi uzlaşma kapsamında olup, soruşturma aşamasında taraflara uzlaşma teklifi yapılmış ise de, bu tarihte atılı tehdit suçunun uzlaşma kapsamında olmaması ve 5271 sayılı Kanun’un 253 üncü maddesinin üçüncü fıkrası dikkate alındığında soruşturma aşamasında yapılan uzlaşma teklifinin geçersiz olduğunun anlaşılması sebebiyle 5271 sayılı Kanun’un 253 ve 254 üncü maddeleri uyarınca her iki suç yönünden uzlaştırma hükümlerinin uygulanması ve sonucuna göre sanığın hukuksal durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.
2. Sanık hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesinin uygulanmamasına ve tehdit suçundan kurulan hükümde aynı Kanun’un 62 nci maddesi uyarınca indirim yapıldıktan sonra aynı Kanun’un 62 nci maddesinin uygulanmamasına karar verilmek suretiyle hükümde ve gerekçede çelişki yaratılması kanuna aykırı değerlendirilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
27.03.2023 tarihinde karar verildi.