YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/16847
KARAR NO : 2023/23646
KARAR TARİHİ : 06.11.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/180 E., 2016/56 K.
SUÇ : Hakaret
HÜKÜM : Beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Mengen Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılanın temyiz isteği, sanığın kendisine “lan” diyerek hakaret suçunu işlediğine, cezalandırılması gerektiğine vesaire ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Katılanın nöbetçi eczaneden ilaç almak üzere sanığın işletmekte olduğu eczaneye gittiği, eczanenin kapısında “kahvedeyim” yazısı görmesi üzerine yolun karşısında bulunan kahvehaneye gittiği ve “Eczacı kim” diye bağırdığı, sanığın “Benim” demesi üzerine beraber dışarı çıktıkları, burada sanığın katılana “Baban yaşındaki adama neden bağırıyorsun, terbiyesizlik etme.” dediği akabinde “Sen benim kim olduğumu biliyor musun lan.” demek suretiyle hakaret ettiği iddiasıyla açılan davada Yerel Mahkemece sanığın kast veya taksirinin bulunmaması nedeniyle beraatine karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılanın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Ancak sanığın söylediği sözlerin hakaret suçunun unsurlarını oluşturmaması nedeniyle 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden aynı fıkranın (c) bendi uyarınca beraatine karar verilmesi yerinde görülmemiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik katılanın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında (1) numaralı maddesi çıkarılarak yerine “Her ne kadar sanık … hakkında hakaret suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmış ise de; sanığa yüklenen eylemin kanunda suç olarak tanımlanmaması nedeniyle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi gereğince sanığın atılı suçtan BERAATİNE,” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
06.11.2023 tarihinde karar verildi.