YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/17136
KARAR NO : 2023/23498
KARAR TARİHİ : 01.11.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/266 E., 2016/96 K.
SUÇLAR : Kasten yaralama, hakaret
HÜKÜMLER : Beraat, mahkûmiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, bozm, iade, ret

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının, aynı Kanun’un 231 inci maddesinin onikinci fıkrası gereği itiraz yoluna tabi olduğu anlaşılmıştır.
Sanık …’ın, katılan …’e yönelik kasten yaralama eyleminin sanığı, mağduru veya suçtan zarar göreni olmayan …’ın bu suç yönünden kanun yoluna başvurmak hak ve yetkisi olmadığı anlaşılmıştır.
Sanık …’ın, katılanlara yönelik hakaret suçundan hakkında verilen beraat kararının gerekçesine yönelik olmayan temyiz isteğinde hukuki yararı bulunmadığından kanun yoluna başvurmak hak ve yetkisi olmadığı anlaşılmıştır.
Sanık … hakkında kasten yarama ve hakaret, sanık … hakkında kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Komşu olan taraflar arasında yaşanan tartışmada sanıkların, katılan …’i darp edip yaraladıkları ve katılanlara sinkaflı sözlerle hakaret ettikleri iddiasıyla açılan davada Mahkeme, sanık …’ın, katılan …’e yönelik kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 ile 51 inci maddeleri uyarınca erteli 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanık … hakkında hakaret, sanık … hakkında kasten yaralama suçlarından, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilirken, sanık … hakkında kasten yaralama ve hakaret, sanık … hakkında ise hakaret suçundan mahkumiyete yönelik kurulan hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Katılanlar vekilinin temyiz istemi, kararı temyiz etmek istediklerine yöneliktir.
2. Sanık …’ın temyiz istemi, hüküm fıkrasının üçüncü fıkrasının (a) ve (b) bentleri ile ikinci fıkrasının (a) bendinde kurulan hükümlerin usul, esas ve hakkaniyete aykırı olması nedeniyle bozma kararı verilmesi gerektiğine yöneliktir.
III. OLAY VE OLGULAR
Komşu olan taraflar arasında yaşanan tartışmada sanıkların, katılan …’i darp edip yaraladıkları ve katılanlara sinkaflı sözlerle hakaret ettikleri iddiasıyla açılan davada Mahkeme, katılan …’i darp eden sanık … hakkında kasten yaralama suçundan mahkumiyet kararı, sanık …’a yüklenen hakaret ve sanık …’a yüklenen kasten yaralama suçlarının sanıklar tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedeniyle beraat kararı verirken, sanık … hakkında kasten yaralama ve hakaret, sanık … hakkında hakaret suçlarından verilen mahkumiyete yönelik hükümlerin açıklanmasının geri bırakmasına karar vermiştir.
IV. GEREKÇE
A. Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılması Kararları Yönünden
Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 03.02.2009 tarihli ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin onikinci fıkrası gereği itiraz yoluna tabi olduğu, temyizinin mümkün olmadığı, aynı Kanun’un 264 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; “Kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunun veya merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmaz.” şeklindeki düzenleme dikkate alınarak kanun yolu incelemesinin itiraz merciince yapılması gerektiği anlaşılmıştır.
B. …’ın, sanık … Hakkında Katılan …’e Yönelik Kasten Yaralama Suçundan Verilen Beraat Hükmü ile Kendisi Hakkında, Katılanlara Yönelik Hakaret Suçundan Verilen Beraat Hükmüne Dair Temyiz Talebi Yönünden
Kanun yoluna başvurma hak ve yetkisinin bulunmaması nedeniyle sanık …’ın temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.
C. Sanık … Hakkında Hakaret, Sanık … Hakkında Kasten Yaralama Suçlarından Kurulan Beraat Hükümlerine Dair Katılanlar Vekilinin Temyizi Yönünden
1. Sanıkların suçlamaları reddetmesi, katılan …’in ifadesinde, sanık …’ın hakaret etmediğini söylemesi, dinlenen tanıkların sanık …’ın hakaret ettiğine, sanık …’ın da kasten yaralama eylemini gerçekleştirdiğine dair beyanlarının bulunmaması ve katılan …’in yaralanmasından dolayı sanık … hakkında mahkumiyet kararı verilmesi karşısında, sanıklar hakkında beraat kararı verilmesine ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.
2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
D. Sanık … Hakkında Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Mahkumiyet Hükmü Yönünden
1. Sanık ile Katılan … Vekilinin Temyiz İstemleri Yönünden
Katılanlar … ve … ile tanık Ş. T.’nin, iddiayı doğrulayan beyanları, katılan … hakkındaki rapor ile tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, sanığın, atılı suçu işlediğine dair Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık görülmemiş, yerinde görülmeyen sanık ile katılan vekilinin temyiz nedenlerine de itibar edilmemiştir.
2. Sair Temyiz Nedenleri Yönünden
7188 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 24 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 251 inci maddesinde basit yargılama usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 5271 sayılı Kanun’a 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla “basit yargılama usulü” yönünden Anayasa’nın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun’un 251 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren suç yönünden; Anayasa’nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun’un 7 ve 5271 sayılı Kanun’un 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunduğu belirlendiğinden karar bu yönüyle hukuka aykırı bulunmuştur.
V. KARAR
A. Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılması Kararları Yönünden
Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle katılanlar vekilinin kanun yolu başvurusu itiraz merciince karar verilmek üzere, esası incelenmeyen dava dosyasının, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle Mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
B. …’ın, sanık … Hakkında Katılan …’e Yönelik Kasten Yaralama Suçundan Verilen Beraat Hükmü ile Kendisi Hakkında, Katılanlara Yönelik Hakaret Suçundan Verilen Beraat Hükmüne Dair Temyiz Talebi Yönünden
Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararlarına yönelik sanığın temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
C. Sanık … Hakkında Hakaret, Sanık … Hakkında Kasten Yaralama Suçlarından Kurulan Beraat Hükümlerine Dair Katılanlar Vekilinin Temyizi Yönünden
Gerekçe bölümünün (C) bendinde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında katılanlar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
D. Sanık … Hakkında Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Gerekçe bölümünün (D) bendinde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanık ile katılan vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
01.11.2023 tarihinde karar verildi.