YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/17625
KARAR NO : 2023/24340
KARAR TARİHİ : 21.11.2023
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/199 E., 2015/372 K.
SUÇ : Hakaret
HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığı
TEMYİZ EDENLER : Sanık, katılan vekili
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Yerel Mahkemece sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun ( 5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkralarında düzenlenen hakaret suçundan, aynı Kanun’un 129 uncu maddesinin birinci fıkrası ve 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (c) bendi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmiştir.
2. Tebliğname’de hükmün onanması yönünde görüş bildirilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Sanığın temyizi, suç işlemediğine, hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine vesaireye yöneliktir.
2. Katılan vekilinin temyizi, Mahkeme kararının usul ve Yasa’ya aykırı olduğuna vesaireye yöneliktir.
III. OLAY VE OLGULAR
Katılanın, sanığın oğlunu kasten yaraladığı, bu duruma kızan sanığın da katılana hitaben “Sen benim oğlumu nasıl döversin, kara yerlere gir, Allah belanı versin, eşşek kadar adamsın utanmadın mı?” diyerek hakaret suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; Yerel Mahkemece sözlerin suç teşkil ettiği kabul edilerek eylemin haksız fiile tepki olarak gerçekleştirildiği kanaatiyle sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına dair karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
Sanığın ve katılan vekilinin temyiz sebepleri ve sair yönlerden yapılan incelemede;
1. Hakaret fiillerinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin onur, şeref ve saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleşmesi gerekmektedir. Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı bazı durumlarda nispi olup, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kişilere yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövme fiilini oluşturması gerekmektedir.
Somut olay kapsamında; sanığın söylediği kabul edilen sözlerin muhatabın onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, beddua ve ağır eleştiri kapsamında kalması nedeniyle hakaret suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, yerinde olmayan gerekçeyle ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmesi,
2. Kabule göre, 5271 sayılı Kanun’un 325 inci maddesinin birinci fıkrasındaki, “Hakkında cezaya veya güvenlik tedbirine hükmolunan sanığın bütün yargılama giderlerinden sorumlu olacağı”, 327 nci maddesinin birinci fıkrasındaki “Hakkında beraat veya ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilen sanığın, sadece kendi kusurundan ileri gelen giderleri ödemeden sorumlu olacağı” yönündeki düzenlemeler ile aynı Kanun’un 328 inci maddesinin birinci fıkrasındaki “Karşılıklı hakaret hallerinde taraflardan biri veya her ikisi hakkında ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmesinin, bunlardan birinin veya her ikisinin yargılama giderlerini karşılamaya engel olmayacağı” biçimindeki düzenleme birlikte değerlendirdiğinde, hakaret suçunu haksız fiile tepki olarak işleyen sanığın, yerinde olmayan gerekçeyle yargılama giderleri ile vekalet ücretinden sorumlu tutulması,
Nedenleriyle karar hukuka aykırı görülmüştür.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın ve katılan vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
21.11.2023 tarihinde karar verildi.