YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/17647
KARAR NO : 2023/24462
KARAR TARİHİ : 22.11.2023

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/1094 E., 2016/572 K.
SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanığın görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 265 inci maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrası, 43 ve 62 nci maddeleri ile 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca 5.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi, atılı suçu işlemediğine ve kararın bozulması gerektiğine yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR
Yakalama kararı uyarınca polisler tarafından oğlunun ekip aracına alındığını gören sanığın, suçun diğer failleriyle birlikte oğlunu polislerin elinden almak istemesi, ekip aracının önünde durarak aracın gitmesini engellemesi, “Savaş’ı size vermemek için elimizden geleni yapacağız.” biçimindeki sözleriyle tehdit etmesi, yaşanan arbede de bir polis memurunun yaralanması nedeniyle görevi yaptırmamak için direnme suçundan açılan davada Mahkeme, tüm dosya kapsamına göre sanık ile suçun diğer faillleri hakkında mahkumiyet kararı vermiştir.
IV. GEREKÇE
1.Polis memurlarının beyanları, bu beyanların olay tutanağı ile uyumlu olması, bir polis memurunun yaralandığına dair rapor, adli sicil kaydı ile tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, suçun diğer failleriyle birlikte hareket ederek oğlunu polisin elinden almak isteyen sanığın, ekip aracının önünde durarak aracın hareketini engellemesi ve bu suretle diğer faillerin ekip aracındaki oğlunu araçtan almak istemelerine yardımcı olması, araç şoförüne fiziki müdahalede bulunması, polis memurlarına oğlunu vermemek için elinden geleni yapacağını söylemesi, yaşanan arbede de bir polis memurunun yaralanması suretiyle atılı suçu işlediği anlaşılan sanığın cezalandırılmasına yönelik Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık görülmemiş, sanığın, temyiz nedenine de itibar edilmemiştir.
2.Sanığa yükletilen görevi yaptırmamak için direnme eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı anlaşılmıştır.
Sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
22.11.2023 tarihinde karar verildi.