Yargıtay Kararı 4. Ceza Dairesi 2021/18047 E. 2023/23285 K. 30.10.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/18047
KARAR NO : 2023/23285
KARAR TARİHİ : 30.10.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2014/1425 E., 2015/1189 K.
SUÇLAR : Hakaret, görevi yaptırmamak için direnme
HÜKÜMLER : Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi, onama

Reyhanlı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.03.2016 tarihli ve 2014/1425 Esas, 2015/1189 Karar sayılı ek kararının; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Reyhanlı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.11.2015 tarihli ve 2014/1425 Esas, 2015/1189 Karar sayılı kararı ile;
a.Sanıklar hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan, ayrı ayrı 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 265 inci maddesinin birinci ve üçüncü fıkraları, adı geçen Kanun’un 43 üncü maddesinin ikinci fıkrasının yollamasıyla birinci fıkrası, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca neticeten 1 yıl 13 er ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
b.Sanık … hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, aynı maddenin dördüncü fıkrası, adı geçen Kanun’un 43 üncü maddesinin ikinci fıkrasının yollamasıyla birinci fıkrası, 62 ve 52 üncü maddeleri uyarınca neticeten 8.840,00 TL adli para cezası hapis cezası ile cezalandırılmasına,
Karar verilmiştir.
2. Reyhanlı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.03.2016 tarihli ve 2014/1425 Esas, 2015/1189 Karar sayılı ek kararı ile sanıklar …, … ve … müdafiinin temyiz başvurusu hakkında, 1412 sayılı Kanun’un 315 inci maddesinin birinci fıkrası gereği “temyiz talebinin süresinde olmamasından dolayı reddine” karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanıklar müdafiinin temyiz isteği sanıklara yapılan tebligatların usulune uygun olmadığına, sanıkların atılı suçları işlediklerine dair her türlü şüpheden uzak delil olmadığına ve temel cezanın tayininde yapılan teşdidin hukuka aykırı olduğuna, vesaire ilişkindir.
II. OLAY VE OLGULAR
Olay tarihinde … İlçe Emniyet Müdürlüğünde görevli polis memurları katılanlar … K. ve … Z.’nin ilçe merkezinde görevlerini icra ettikleri esnada; … Mahallesi … Kavşağında … plaka sayılı araca dur ihtarında bulundukları, aracın durmayarak kaçtığı, polis ekibinin aracı takibe aldığı, aracın durmasını sağlamak amacı ile havaya uyarı ateşinin açıldığı; fakat aracın durmayarak kaçmaya devam ettiği, … Köyüne yakın bir yerde plakası alınamayan kırmızı renkli bir aracın polis aracının önünü kesmeye çalıştığı, akabinde araçların köy meydanında durdukları, araçtan inen şahısların polis memurlarına ”…siz ne hakla bizi durdurmaya çalışıyorsunuz, sizin ananızı avradınızı sinkaf ederiz, siz kimsiniz, kendinizi ne sanıyorsunuz, sizde silah varsa bizde yok mu sanıyorsunuz, polis oldunuz diye Allah mı oldunuz ha.” diyerek tehditte bulunup ve katılanları tekme ve tokat ile darp etmek suretiyle basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde yaraladıkları, sanık … hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan açılan davada Yerel Mahkemece sanık savunması, katılan beyanları ve adli raporları, teşhis tutanağı ve olay tutanağına göre sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
A. Sanıklar … ve … Müdafiinin Temyiz İsteği Yönünden
Sanıklar … ve …’nin yokluğunda verilip 20.11.2015 ve 21.11.2015 tarihlerinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 15.03.2016 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu, 1412 sayılı Kanun’un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği asıl kararın resen temyize de tabi olmadığı, aynı Kanunun 315 inci maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; “Temyiz isteği kanuni sürenin geçmesinden sonra yapılmış veya temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmişse veya temyiz edenin buna hakkı yoksa, hükmü temyiz olunan mahkeme bir karar ile temyiz dilekçesini reddeder.” şeklindeki düzenleme birlikte değerlendirildiğinde, ek kararda herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, sanıklar … ve … müdafiinin temyiz isteği yerinde görülmemiştir.
B. Sanık … Müdafiinin Temyiz İsteği Yönünden
Gerekçeli kararın tebliğine ilişkin, sanığın bildirdiği adresi yerine MERNİS adresine yapılan tebligatın usulune uygun olmadığı bu nedenle öğrenme üzerine gerçekleştirilen temyizin süresinde olduğu kabul edilerek, temyiz isteğinin reddine ilişkin ek karar kaldırılarak işin esasına geçildi:
1.Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Yönünden
Tüm dosya kapsamı, katılanların aşamalarda değişmeyen istikrarlı ve birbirleriyle uyumlu anlatımları ile kendilerini darp eden şahıslardan birinin sanık olduğunu net olarak teşhis ettiklerini beyan etmeleri, basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte yaralandıklarına ilişkin adli raporları, teşhis tutanağı ve 17.11.2012 tarihli olay tutanağı, polisler tarafından takip edilen aracın sanık … adına kayıtlı olması ve sanıkların çelişkili savunmalarının suçtan kurtulmaya yönelik olduğunun temel cezanın tayinine ilişkin Yerel Mahkemenin takdir ve gerekçesinde bir isabetsizlik olmadığının anlaşılması karşısında, sanığın tehdit edip yaralamak suretiyle görevli polis memurlarına karşı görevi yaptırmamak için direnme suçunu işlediği anlaşılmakla, hakkında mahkûmiyet kararı verilmesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.
2. Sair Temyiz Sebepleri Yönünden
Sanığa yükletilen görevi yaptırmamak için direnme eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
Cezanın Kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından, sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.
V. KARAR
A. Sanıklar … ve … Müdafiinin Temyiz İsteği Yönünden
Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin ek kararında sanıklar … ve … müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden ek kararın, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
B. Sanık … Müdafiinin Temyiz İsteği Yönünden
Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında sanık … müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
30.10.2023 tarihinde karar verildi.