Yargıtay Kararı 4. Ceza Dairesi 2021/18535 E. 2023/25285 K. 06.12.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/18535
KARAR NO : 2023/25285
KARAR TARİHİ : 06.12.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/529 E., 2016/269 K.
SUÇ : Hakaret
HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yerel Mahkemece sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen hakaret suçundan aynı Kanun’un 129 uncu maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz isteği, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Tarafların duygusal bir arkadaşlık içinde oldukları, olay günü sanığın katılana “Hadi sana bir …lık daha, aramızdaki lakabın … muzuydu, iki falsonun ikisi de var, karakter yok, sen bu gidişle çok metrobüsten kız toplarsın, yine de etek konusunu düşün derim. Ayrıca meslekte sıfır yalnış yerleri okumuştum. Geri zekalı, öpüldün.” şeklinde mesaj göndermek suretiyle hakarette bulunduğu, buna karşın suç tarihinden birkaç gün evvel taraflar arasında meydana gelen bir tartışma sırasında katılanın sanığa “Sen kimsin, ne diye beni arayıp duruyorsun, …sın, gerizekalı.” demesi sebebiyle hakaretin karşılıklı olduğu Mahkemece kabul edilmiştir.
IV. GEREKÇE
A. Katılan Vekilinin Temyiz Sebepleri Yönünden
Sanık savunması ve savunmalar ile paralel tanık anlatımları doğrultusunda hakaret eyleminin karşılıklı olduğu şeklindeki Mahkemenin takdir ve gerekçesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.
B. Sair Sebepler Yönünden
1. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
2. Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, hakaretin karşılıklı olarak işlendiğinin kabul edilmesine karşın, 5237 sayılı Kanun’un 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrası anılmayarak yalnızca madde numarası ile yetinilmesi ve ceza verilmesine yer olmadığına dair kararın dayanağını oluşturan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (c) bendinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı Kanun’un 230 uncu maddesinin ikinci fıkrası ve 232 nci maddesinin altıncı fıkrasına aykırı davranılması dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünün (B-2) bendinde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında yer alan “TCK nın 129 maddesi” ibaresinin çıkarılarak yerine “5237 sayılı Kanun’un 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrası” ve “ceza verilmesine yer olmadığına” ibaresinden önce gelmek üzere “5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (c) bendi gereğince” ibarelerinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
06.12.2023 tarihinde karar verildi.