YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/22621
KARAR NO : 2023/24207
KARAR TARİHİ : 16.11.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/689 E., 2016/189 K.
SUÇ : Hakaret
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, temyiz isteminin kabule şayan olmamasından dolayı reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu tespit edilmekle yapılan ön inceleme neticesinde, 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 10 uncu maddesinin ikinci fıkrasına göre, bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması halinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilerek, aynı Kanun’un 21 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca adres kayıt sistemindeki adresine tebligat yapılmasının gerektiği, sanığın öncelikle duruşmada bildirdiği adresi yerine, farklı bir adrese çıkarılan tebligatın iade edilmesi üzerine, doğrudan MERNİS adresine yapılan gerekçeli kararın tebliğine ilişkin işlemin usulüne uygun olmadığı, bu nedenle sanığın 10.05.2016 tarihli başvurusunun 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereğince yasal süresinde olduğu anlaşılmakla, temyiz talebinin süre yönünden kabule şayan olmamasından dolayı verilen 12.05.2016 tarihli ek kararın kaldırılması suretiyle ve aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir başkaca sebeplerin bulunmadığı belirlenerek gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yerel Mahkemece sanığın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin ilk fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca mahkumiyetine karar verilmiş, temyiz isteminin süresinde olmadığı gerekçesiyle reddine dair verilen ek kararı sanık süresinde temyiz etmiştir.
II. GEREKÇE
Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sisteminden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hükümlerden sonra 24.09.2020 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Kanun’un 64 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.
III. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkeme kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden asıl HÜKMÜN, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
16.11.2023 tarihinde karar verildi.