Yargıtay Kararı 4. Ceza Dairesi 2021/26950 E. 2021/23190 K. 30.09.2021 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/26950
KARAR NO : 2021/23190
KARAR TARİHİ : 30.09.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre, sanık … ve müdafisi ile sanık …’nun, adı geçen sanıklar hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerini, mağdur … vekilinin ayrıca sanık … hakkında tehdit suçundan kurulan beraat hükmünü temyiz ettikleri, sanık … hakkında katılan …’ya karşı tehdit suçundan kurulan beraat, her iki sanığın birbirlerine karşı hakaret suçundan kurulan ceza verilmesine yer olmadığına dair hükümler ile sanık … hakkında ses veya görüntülerin kayda alınması suçundan verilen beraat hükmüne yönelik temyiz başvurusunun bulunmadığı belirlenerek dosya görüşüldü:
A) 1-Sanık … hakkında, katılan …’ya yönelik olarak 04.03.2010 tarihinde işlediği iddia edilen hakaret suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik, …’ın temyiz hakkının bulunmadığı,
2-Katılan …’nın, temyiz dilekçesini süresi içerisinde vermediği,
3-Sanık … hakkında, mağdur …’ya karşı 23/02/2010 tarihli tehdit eylemi nedeniyle, mağdur …’nun, 2010/178 esas sayılı dava dosyası kapsamında 07/07/2015 tarihli oturumda alınan ifadesinde, şikayetçi olmadığını belirterek yöntemince kamu davasına katılmadığı,
Anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanun’un 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca, tebliğnameye kısmen uygun olarak, …, katılan … ve mağdur … vekilinin TEMYİZ İSTEMLERİNİN REDDİNE,
B)-Diğer hükümlere yönelik temyiz başvurularının incelenmesine gelince;
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,
1-Sanık … hakkında, katılanlar … ve …’a yönelik 21/01/2011 tarihli hakaret ve tehdit suçları, sanık … hakkında, katılan …’ya yönelik 23/02/2010 tarihli kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümleri ile sanık … hakkında, katılan …’a yönelik 19/03/2010 ve 29/03/2010 tarihli hakaret ve tehdit suçlarından kurulan beraat hükümlerinin incelenmesinde;
a- Sanık …’ya yükletilen tehdit ve hakaret, sanık …’ya yükletilen kasten yaralama eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalardan ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,
Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,
TCK’nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesi’nin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararıyla iptal edilmesi nedeniyle uygulanma olanağı ortadan kalkmış ise de, infaz aşamasında resen gözetilebilecek bu hususun bozmayı gerektirmediği,
b- Sanık … hakkında, katılan …’a yönelik hakaret ve tehdit suçlarından kurulan beraat hükümlerinin de, usul ve yasaya uygun olduğu,
Anlaşıldığından, sanık … ve müdafisi, sanık … ve katılan …’ın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye kısmen uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
2-Sanık … hakkında, katılan …’a yönelik 12/04/2011 tarihli hakaret suçu nedeniyle kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesine gelince;
Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
a- Sanığın, suç tarihinde uzlaşma kapsamında olmayan tehdit suçundan beraat etmesi karşısında, TCK’nın 125/1. maddesinde düzenlenen hakaret suçunun CMK’nın 253/3. maddesi uyarınca uzlaşmaya tabi hale geldiği anlaşılmakla, aynı Kanun’un 253 ve 254. maddeleri uyarınca uzlaşma hükümlerinin uygulanması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
b- Kabule göre de;
17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanun’un 24. maddesiyle değişik CMK’nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK’ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesi’nin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla “basit yargılama usulü” yönünden Anayasa’nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve CMK’nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa’nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK’nın 7 ve CMK’nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,
Bozmayı gerektirmiş, sanık … ve müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayıp sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 30/09/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.