Yargıtay Kararı 4. Ceza Dairesi 2021/28041 E. 2024/548 K. 17.01.2024 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/28041
KARAR NO : 2024/548
KARAR TARİHİ : 17.01.2024

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2011/403 E., 2015/493 K.
SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararıyla;
1.Sanık … hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları, 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi uyarınca neticeten 6.080,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanığa verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve 24 eşit taksitlendirmeye,
2.Sanıklar …, …, … hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan 5237 sayılı Kanun’un 265 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi uyarınca ayrı ayrı 5 ay hapis cezasıyla cezalandırılmalarına, sanıklar hakkında hükmolunan kısa süreli hapis cezalarının 5237 sayılı Kanun’un 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca adlî para cezası seçenek yaptırımına çevrilmesine, aynı Kanun’un 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca neticeten ayrı ayrı 3.000,00 TL adlî para cezasıyla cezalandırılmalarına ve 15 eşit taksitlendirmeye
Karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği; sanıklar hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı Kanun’un 265 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 43 üncü maddesinin ikinci fıkrasının delaletiyle birinci fıkrasının uygulanmaması ve sanık … hakkında hakaret suçundan hüküm kurulurken aleniyet artırımının temel ceza olan 5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi üzerinden hesaplanması gerekirken aynı maddenin birinci fıkrası üzerinden hesaplanması suretiyle eksik ceza tayin edilmesine, bu nedenlerle hükümlerin bozulması gerektiğine ilişkindir.
Sanık … müdafiinin temyiz isteği; atılı suçların unsurlarının oluşmadığına, sanığın suç işleme kastının bulunmadığına, sanığın üzerine atılı suçları işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve yeterli delil bulunmadığına, verilen cezaların ertelenmemesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna, resen gözetilecek nedenlerle hükümlerin bozulması gerektiğine
ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Sanıkların, olay tarihinde gittikleri barda hesap ödemedikleri için işletme sahibi tarafından jandarmaya haber verilmesi üzerine olay yerine gelen jandarma görevlilerine karşı cebir ve tehdit kullanmak suretiyle atılı görevi yaptırmamak için direnme suçunu işledikleri ve sanık …’ün katılan jandarma er T.A.’ya “O… çocuğu” demek suretiyle hakaret ettiği Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.
IV. GEREKÇE
1.Sanıklar …, …, …’un yargılama konusu görevi yaptırmamak için direnme eylemleri için 5237 sayılı Kanun’un 265 inci maddesinin birinci ve üçüncü fıkraları, sanık …’ün yargılama konusu hakaret eylemi için 5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ve 125 inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst sınırlarına göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.
2.5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin sanıklar hakkında verilen 30.09.2015 tarihli mahkumiyet kararı olduğu ve bu tarihten itibaren 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Yerel Mahkemenin kararına yönelik O yer Cumhuriyet savcısının ve sanık … müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
17.01.2024 tarihinde karar verildi.