YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/2886
KARAR NO : 2023/16760
KARAR TARİHİ : 03.04.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Hakaret, kasten yaralama

Sanık … hakkında …’na karşı kasten yaralama suçundan neticeten hükmolunan 2.000,00 TL adlî para cezasına ilişkin mahkûmiyet kararının tür ve miktarları itibarıyla 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmıştır.
Sanık … hakkında katılan …’e karşı kasten yaralama suçundan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının aynı Kanun’un 231 inci maddesinin onikinci fıkrası gereği itiraz yoluna tabi olduğu anlaşılmıştır.
Sanık … hakkında katılan …’e karşı hakaret suçundan kurulan hükmün karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
… Asliye Ceza Mahkemesi’nin Kararı ile,
1. Sanık … hakkında …’na karşı kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 62 inci maddesi, 52 nci maddesi uyarınca neticeten 2.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına,
2. Sanık … hakkında katılan …’e karşı kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 29 uncu maddesi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesi uyarınca neticeten hükmolunan 1.500,00 TL adli para cezasının 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası gereği hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına,
3. Sanık Sanık … hakkında katılan …’e karşı hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun’un 73 üncü maddesi, 5271 sayılı Kanun’ın 223 üncü maddesi uyarınca kamu davasının düşmesine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık …’in temyiz isteğinin …’nu yaralamadığı, sanık … kendisini yaralamasına rağmen onun hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilerek adaletsiz uygulama yapıldığı, lehe hükümlerin uygulanmadığı, sanık …’nun hakaret suçunun sabit olduğu ve re’sen tespit edilecek nedenlerle hükümlerin bozulması talebine ilişkin olduğu belirlenmiştir.
III. OLAY VE OLGULAR
Sanık … ile kızı …’nin birlikte katılan sanık …’in bulunduğu çay ocağının önünden geçerken sanık …’nın önceden ilişkisi olduğu …’den ona geri dönmesini istediği, sanık …’in sanık …’ya hitaben “Yeter artık peşimizi bırak.” demesi üzerine sanık …’nın …’e yumruk atarak basit tıbbi müdahale ile giderilir şekilde yaraladığı, sanık …’in de çantasında taşıdığı biber gazını …’ya doğru sıkarak yaraladığı ve “Şerefsiz, namuzsuz, haysiyetsiz, ırz düşmanı.” dediği kabul edilerek sanıkların cezalandırılmasına karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
A. Sanık … Hakkında Yaralama Suçundan Kurulan Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılması Kararı Yönünden
Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 03.02.2009 tarihli ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin onikinci fıkrası gereği itiraz yoluna tabi olduğu, temyizinin mümkün olmadığı, aynı Kanun’un 264 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; “Kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunun veya merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmaz.” şeklindeki düzenleme dikkate alınarak kanun yolu incelemesinin itiraz merciince yapılması gerektiği ve incelemenin … Ağır Ceza Mahkemesi’nin 11.01.2016 tarihli ve 2016/38 D. İş sayılı dosyasında yapıldığı anlaşılmıştır.
B. Sanık … Hakkında Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Hükmün tür ve miktarları itibarıyla 5320 sayılı Kanun’un geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulundukları anlaşılmakla sanığın temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

C. Sanık … Hakkında Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine ve katılanın soruşturma aşamasında 13.11.2014 tarihli şikâyetçi olmadığı beyanına göre katılanın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR
A. Sanık … Hakkında Kurulan Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılması Kararı Yönünden
Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle katılan …’in kanun yolu başvuruları itiraz merciince incelendiği belirlenerek esası incelenmeyen dava dosyasının, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle Mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na TEVDİİNE,
B. Sanık … Hakkında Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanık …’in temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
C. Sanık … Hakkında Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Gerekçe bölümünde (C) bendinde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararırına yönelik katılan … tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle HÜKMÜN, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na TEVDİİNE,
03.04.2023 tarihinde karar verildi.