YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/3002
KARAR NO : 2023/17271
KARAR TARİHİ : 13.04.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hakaret

Suça sürüklenen çocuk … ve sanıklar …, … hakkında kasten yaralama suçundan, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının aynı Kanun’un 231 inci maddesinin onikinci fıkrası gereği itiraz yoluna tabi olduğu, 23.11.2015 tarihinde itiraz hakkında kesin olarak karar verildiği ve bu kararın taraflara tebliğ edildiği anlaşılmış, bu tarihten sonra verilen temyiz dilekçesi bulunmadığından temyiz kapsamının katılan sanık sıfatıyla hakaret suçundan kurulan hükümlere yönelik olduğu belirlenmiştir.
Sanık … hakkında hakaret suçundan kurulan hükmün temyizinde, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra katılan vekilinin temyiz isteğinde bulunduğu belirlenmiştir.
Sanıklar hakkında kurulan, hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanun’unun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 260 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği sanık sıfatıyla yapılan temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun sanık sıfatıyla bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Mahkeme kararı ile sanık … hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun)125 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen hakaret suçundan, anılan Kanun’un 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca ceza verilmesinden vazgeçilmesi kararı verilmiştir.
2. Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Mahkeme kararı ile sanık … hakkında 5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen hakaret suçundan, anılan Kanun’un 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca ceza verilmesinden vazgeçilmesi kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan sanık müdafiinin temyiz isteğinin kararın yasaya aykırı olduğuna, bozulmasına, lehe vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine, vesaire ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Olay günü hayvan otlatma nedeni ile şikâyetçi sanıklar arasında çıkan tartışmada birbirlerine ”Ananı avradını s…” şeklinde hakaret ettikleri iddiasıyla açılan davada, karşılıklı hakaret suçu işlediği Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.
IV. GEREKÇE
A. Sanık … Hakkında Hakaret Suçundan Verilen Hüküm Yönünden
Katılan sanık müdafiine tefhim edilen hükümlerin, 20.10.2015 tarihli süre tutum dilekçesi ile sanık sıfatıyla temyiz ettiği, 23.11.2015 tarihli itiraz dilekçesinin ise katılan sanık sıfatı ile olması karşısında karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun’nun 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra katılan sıfatıyla temyiz isteğinde bulunulduğu, hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği resen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, katılan vekilinin temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
B. Sanık … Hakkında Hakaret Suçundan Verilen Hüküm Yönünden
1. Sanık Müdafiinin Temyiz Nedenleri Yönünden
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine, göre hakaretin karşılıklı olduğunun anlaşılması nedeniyle, Yerel Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.
2. Sair Temyiz Sebepleri Yönünden
Sanık hakkında kurulan hükümde Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, 5237 sayılı Kanun’un 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca hakaretin karşılıklı olarak işlendiğinin kabul edilmesi halinde, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrası gereğince “ceza verilmesine yer olmadığına” karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, “ceza verilmesinden vazgeçilmesine” şeklinde karar verilmesi isabetli bulunmamıştır.

V. KARAR
A. Sanık … Hakkında Hakaret Suçundan Verilen Hükmün Temyizinde
Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
B. Sanık … Hakkında Hakaret Suçundan Verilen Hükmün Temyizinde
Gerekçe bölümünün (B-2) bendinde açıklanan nedenle, Mahkemenin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 1412 sayılı Kanun’un 322 nci maddesi uyarınca, hükümden ”ceza verilmesinden vazgeçilmesine” ibaresi çıkarılarak yerine “sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrası ve 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin 4 üncü fıkrasının (c) bendi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına” ibaresinin eklenmesi suretiyle, hükmün Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
13.04.2023 tarihinde karar verildi.