YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/301
KARAR NO : 2023/17273
KARAR TARİHİ : 13.04.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hakaret

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 125 nci maddesinin birinci fıkrası, dördüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrasının yollamasıyla aynı maddenin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 51 inci maddesi uyarınca 3 ay 19 gün hapis cezasının ertelenmesi, 1 yıl süre ile denetim altına alınmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği, tanıkların hakaret iddiasını doğrulamadığına, hakaret etmediğine, mahkemece kabul edilen sözlerin hakaret olmadığına, haksız tahrik hükümlerinin değerlendirilmediğine, seçimlik ceza içeren hakaret suçunda neden hapis cezası seçildiği konusunda gerekçe bulunmadığına, kararın bozulması gerektiğine, vesaire ilişkindir.

Katılanlar vekilinin temyiz isteği, iki ayrı ceza verilmesi gerektiğine, ayrıca sanığın ”o…” şeklinde de hakaret ettiğine, sanık hakkında erteleme hükümleri uygulanmaması ve kararın bozulması gerektiğine, vesaire ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Katılanların yolda yürürken sanığın araç ile yanlarına giderek, katılanlara hitaben “Sizi bu mahallede nasıl barındırıyorlar.” demek suretiyle katılanlara hakaret ettiği bu sözlerin tarafsız görgü tanığı olan … tarafından da doğrulandığı, sanığın katılanlara hakaret suçunu işlediği ancak iddianamede katılan …’a söylendiği iddia olunan ” Senin Annen bir O… … Hocayı evine aldı paralarını yedi.” sözlerini söylediği iddiasının katılanların anlatımlarından başka delil ile ispatlanamadığı, Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.
IV. GEREKÇE
Sanık ve Katılanlar Vekilinin Temyiz Nedenleri ile Sair Yönlerden Yapılan İncelemede;
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Hakaret fiillerinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin onur, şeref ve saygınlığı olup bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleşmesi gerekmektedir. Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı bazı durumlarda nispi olup zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kişilere yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça onur, şeref, ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövme fiilini oluşturması gerekmektedir.
Olay günü sanığın, katılanlara söylediği kabul edilen sözün, muhatabın onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp rahatsız edici, kaba ve nezaket dışı hitap tarzı niteliğinde olduğu ve dolayısıyla hakaret suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, yasal olmayan ve yerinde görülmeyen gerekçeyle mahkûmiyet kararı verilmesi,
Nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkeme kararına yönelik sanık ve katılanlar vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
13.04.2023 tarihinde karar verildi.