YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/3661
KARAR NO : 2023/16623
KARAR TARİHİ : 29.03.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Hakaret, tehdit, kasten yaralama, mala zarar verme, eğitim ve öğretim hakkının engellenmesi

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduklarına, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararıyla;
1.Suça sürüklenen çocuklar hakkında eğitim ve öğretim hakkının engellenmesi suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 112 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 119 uncu maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 2 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına,
2.Sanıklar hakkında tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrasının delaletiyle birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına, sanık … hakkında 5237 sayılı Kanun’un 58 inci maddesi uyarınca sanığa verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

3.Sanıklar …, …, … hakkında mala zarar verme suçundan 5237 sayılı Kanun’un 152 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına, sanık … hakkında 5237 sayılı Kanun’un 58 inci maddesi uyarınca sanığa verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,
4.Sanıklar …, …, … hakkında kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (c) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 kez 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına, sanık … hakkında 5237 sayılı Kanun’un 58 inci maddesi uyarınca sanığa verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,
5.Sanıklar …, …, … hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin birinci fıkrası, 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 125 inci maddesinin dördüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrasının delaletiyle birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 2 ay 27 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına, sanık … hakkında 5237 sayılı Kanun’un 58 inci maddesi uyarınca sanığa verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine
Karar verilmiştir.
II. GEREKÇE
1.Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 141, 5271 sayılı Kanun’un 34 üncü maddesinin birinci fıkrası ile 230 uncu maddesi ve 1412 sayılı Kanun’un 308 inci maddesinin yedinci fıkrası uyarınca mahkeme kararlarının, Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde açık ve gerekçeli olması ve Yargıtayın bu işlevini yerine getirmesi için gerekçe bölümünde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi ve ulaşılan kanaat, sanıklar ve suça sürüklenen çocukların suç oluşturduğu sabit görülen fiillerinin ve bunların nitelendirilmesinin belirtilmesi, delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerektiği gözetilmeden, eğitim ve öğretim hakkının engellenmesi suçunun manevi unsurunun gerçekleşip gerçekleşmediği, sanıkların kasten yaralama ve tehdit eylemlerinin eğitim ve öğretim hakkının engellenmesi suçunun cebir ve tehdit unsuru içerisinde kalıp kalmadığı hususları tartışılmadan, atılı suçları hangi sanığın hangi mağdura karşı işlediği ve hangi sanığın ne şekilde kamu malına zarar verdiği değerlendirilmeden, hükme esas alınan deliller tartışılıp hangi gerekçeyle hangi delillere üstünlük tanındığı yargılama sonucunda açık olarak gerekçeye yansıtılmadan, kurulan hükümlerin hangi mağdura yönelik olduğu açıklanmadan yetersiz gerekçeyle karar verilmesi,
2. Sanık …’in usulünce savunması alınmadan davaya devamla sanığın mahkumiyetine karar verilmesi suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,
3. Sanıklar ve suça sürüklenen çocuklar hakkında eğitim ve öğretim hakkının engellenmesi suçundan temel cezanın alt sınırdan tayin edilmiş olması karşısında; 13.03.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6529 sayılı Kanun’un 12 nci maddesiyle suç tarihinde yürürlükte olan 5237 sayılı Kanun’un 112 nci maddesi başlığı ile birlikte değiştirilmiş olup, bu değişiklikle ayrıca suçun cezasının da arttırılmış olduğu gözetilmeden, 5237 sayılı Kanun’un 7 ve Anayasa’nın 38 inci maddelerine aykırı olarak sanıklar ve suça sürüklenen çocuklar hakkında 5237 sayılı Kanun’un 112 nci maddesinin değişiklikten sonraki haliyle uygulanması,
Hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanıklar ve suça sürüklenen çocuklar müdafilerinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden, başkaca yönleri incelenmeyen HÜKÜMLERİN, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
29.03.2023 tarihinde karar verildi.