YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/37602
KARAR NO : 2023/468
KARAR TARİHİ : 23.01.2023
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇLAR :Hakaret, Görevi yaptırmamak için direnme
… Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 23.11.2018 tarihli ve 2018/2108 Esas, 2018/2861 Karar sayılı asıl ve 16.06.2020 tarihli ek kararlarının sanık müdafisi tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:
Sanığın 28.12.2022 tarihli temyizden vazgeçme dilekçesinin hakaret suçundan verilen hükmün temyizine ilişkin olduğu anlaşılmakla;
1-Sanık müdafisinin, kanunî süresi içinde öne sürdükten sonra, sanığın 28.12.2022 tarihli dilekçe ile hakaret suçundan verilen hükme yönelik temyiz isteminden vazgeçtiğini bildirdiği ve temyiz davasının istek şartına bağlı olduğu anlaşılmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun (5271 sayılı Kanun) 266 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminden vazgeçme nedeniyle dava dosyasının, hakaret suçu yönünden Tebliğnameye aykırı olarak, İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,
2-Görevi yaptırmamak için direnme suçundan istinaf başvurusunun esastan reddine dair hükme yönelik temyizin reddine dair 16.06.2020 tarihli ek karara yönelik temyiz başvurusunun incelenmesinde;
Bölge Adliye Mahkemesi tarafından görevi yaptırmamak için direnme suçundan verilen 16.06.2020 tarihli ve 2018/2108 Esas, 2018/2861 Karar sayılı temyiz talebinin reddine dair ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Sanık hakkında, … Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.03.2018 tarihli ve 2017/432 Esas, 2018/149 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 265 inci maddesinin birinci fıkrası delaletiyle aynı maddenin ikinci, 43 üncü maddesinin bir ve ikinci fıkraları, 62 inci maddesi ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarıncaneticeten 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. … Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 23.11.2018 tarihli ve 2018/2108 Esas, 2018/2861 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
3. … Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 16.06.2020 tarihli ve 2018/2108 Esas, 2018/2861 Karar sayılı ek kararı ile sanık müdafiinin temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği “temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddine” karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Bölge Adliye Mahkemesi kararının dosya kapsamına ve özellikle Yargıtay’ın emsal kararlarına aykırı olduğunu, kendilerinden habersiz celse arasında tanık dinlendiğini, olayda haksız tahrik hükümlerinin uygulanmamasının yerinde olmadığını, eylemin tek müştekiye karşı yapıldığı halde iki müştekiye karşı yapılmış gibi kabul edilerek fazla ceza tayini, haciz mahallindeki avukatın kamu görevlisi olarak kabul edilemeyeceği ve lehe kanun hükümlerinin uygulanmadığı biçimindeki gerekçelerle sanık müdafii ek kararı temyiz etmiştir.
III. GEREKÇE
5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde yer alan; “… temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiştir.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle … Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 16.06.2020 tarihli ve 2018/2108 Esas, 2018/2861 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanunun 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca … Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise … Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
Oy birliğiyle 23.01.2023 tarihinde karar verildi.