YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/3893
KARAR NO : 2023/16441
KARAR TARİHİ : 23.03.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hakaret

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. Yerel Mahkemece sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 125 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları ile 62, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 2 ay 27 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

B. Tebliğnamede karar tarihinden sonra yürürlüğe giren ve 5271 sayılı Kanun’un 251 inci maddesinde düzenlenen basit yargılama usulüne ilişkin düzenleme ve Anayasa Mahkemesi kararı çerçevesinde hükmün bozulması gerektiği görüşü belirtilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği, katılana hakaret etmediği, aralarında yol vermeme sebebiyle bir münakaşa yaşandığı, tanıkların bir kısmının katılanın çocukları olduğu, diğer tanığın ise katılanın yönlendirmesi ile taraflı beyanda bulunduğuna vesaire ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Sürücüsü olduğu araç ile olay yerinden geçmekte olan katılanın yol üzerinde el arabası ile seyir halinde olan sanığı görünce, sanığın yoldan çekilebileceği düşüncesiyle hızını azalttığı ancak sanığın yoldan çekilmemesi üzerine taraflar arasında tartışma yaşandığı, tartışma sırasında sanığın katılana hitaben “Yavaş gideceksin lan, a… korum.” sözleriyle hakaret ettiği hususunun tanık beyanları neticesinde sübut bulduğu Mahkemece kabul edilmiştir.
IV. GEREKÇE
A. Tebliğnamedeki Bozma Görüşü Yönünden
Hakaret suçundan kurulan hükümde 5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin dördüncü fıkrasının uygulanması karşısında Tebliğnamedeki basit yargılama usulünün uygulanması gerektiği yönündeki görüşe iştirak edilmemiştir.
B. Sanığın Temyiz Sebepleri Yönünden
Olay ve Olgular bölümünde anlatıldığı şekliyle sanığın üzerine atılı hakaret eylemini gerçekleştirdiği hususunun katılanın çocukları olan tanıklar ile olay sırasında serviste bulunan ve katılan ile bir akrabalık bağı bulunmayan diğer tanıkların birbirleriyle ve katılan beyanları ile uyumlu anlatımları neticesinde sübut bulduğu anlaşılmakla bu yöndeki Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.
C. Sair Temyiz Sebepleri Yönünden
Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından,
Sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
23.03.2023 tarihinde karar verildi.