Yargıtay Kararı 4. Ceza Dairesi 2021/3998 E. 2023/16537 K. 28.03.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/3998
KARAR NO : 2023/16537
KARAR TARİHİ : 28.03.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Hakaret, tehdit

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu karar ile sanık hakkında,
1. Katılanlar … ve …’a yönelik tehdit suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca,
2. Katılan …’a yönelik hakaret suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca,
Beraat kararları verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılanlar vekilinin temyiz isteği; üzerine atılı suçları işlediği sabit olan sanık hakkında mahkumiyet hükümleri kurulması gerektiğine, vesaire ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Sanığın, katılanlara “Bahçeye inmeyeceksiniz, bahçede sizi görmiycem.” diyerek tehdit ettiği, ayrıca katılan …’a küfrettiğinin iddia edildiği olayda;
1. Sanığın tehdit iddiasını kabul etmediği, hakaret iddiasına yönelik olarak soruşturma aşamasında, katılanın kendisine küfür etmesi üzerine kendisinin de küfür ettiğini, kovuşturma aşamasında da kendisine küfür edilince istemeden de olsa ağzından küfür çıkmış olabileceği yönünde ikrar içeren anlatımlarda bulunduğu,
2. Sanığın eşi olan tanık …’nün tehdit ve hakaret iddiasını doğrulamadığı,
Tespit edilmiştir.
3. Yerel Mahkemece, “Sanığın yargılamanın tüm aşamalarında üzerine atılı suçu inkâr ettiği, taraflar arasında önceye dayalı anlaşmazlık olduğu, katılanların soyut iddiasından başka sanığın savunmasının aksini gösterir mahkûmiyetine yetecek her türlü şüpheden uzak, kesin, inandırıcı ve yeterli delil elde edilemediği” şeklindeki gerekçeyle atılı suçlardan beraat hükümleri kurulmuştur.
IV. GEREKÇE
A. Sanık Hakkında Tehdit Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Sanığın katılanlara söylediği iddia edilen “Bahçeye inmeyeceksiniz, bahçede sizi görmiycem.” şeklindeki sözlerin tehdit niteliğinde olmadığı, dolayısıyla tehdit suçunun unsurları itibari ile oluşmadığı, bu nedenle sanık hakkında 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin (a) fıkrası uyarınca beraat hükmü kurulması yerine aynı Kanunun 223 üncü maddesinin (e) fıkrası uyarınca beraat hükmü kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.
B. Sanık Hakkında Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Sanığın aşamalardaki ikrar içeren savunması ve katılanların anlatımları karşısında, söylenilen sözlerin içeriği tam olarak belirlendikten sonra sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeyerek eksik inceleme ve yerinde olmayan gerekçeyle beraat hükmü kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.
V. KARAR
A. Sanık Hakkında Tehdit Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle katılan … ve … vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesinin birinci fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı Kanun’un 322 inci maddesi uyarınca, bu aykırılık yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, hüküm fıkrasından “CMK 223/2-e” ibaresi çıkarılarak yerine “5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin (a) fıkrası uyarınca” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
B. Sanık Hakkında Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik katılan … vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
28.03.2023 tarihinde karar verildi.