YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/4004
KARAR NO : 2023/15676
KARAR TARİHİ : 06.03.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hakaret

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yerel Mahkemece sanıklar hakkında hakaret suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararları verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz isteği, özetle; sanığın yazdığı yorumların eleştiri olarak değil, hakaret olarak kabul edilmesi gerektiğine, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Yerel Mahkemece, “Mezkur davada elde edilen deliller, iddia ve tüm dosya kapsamı bir bütün olarak değerlendirildiğinde; her ne kadar sanık … hakkında … yorum yazarak hakaret ettiğinden, diğer sanık … hakkında ise söz konusu yorum yazılarını gerekli kontroller yapmadan internet sitesinde yayınlamak sureti ile müsnet suçları işlediklerinden bahisle cezalandırılması talep edilmiş ise de gazetenin internet sitesinde yapılan paylaşımların kişilerin onur ve saygınlığını incitici nitelikte bulunmadığı, siyasetle de ilgilendiğini söyleyen müştekiye yönelik gazetedeki bir haberin altına yazılan ağır eleştiri mahiyetinde bir yorum olduğu, eleştiri niteliğinde bulunan bu sözlerin ifade hürriyeti kapsamında değerlendirilmesi gerektiği anlaşılmakla atılı suçların manevi unsurlarının oluşmaması nedeni ile sanıkların hakaret suçundan ayrı ayrı beraatine karar vermek gerekmiştir.” şeklindeki gerekçeyle beraat hükümleri kurulmuştur.
IV. GEREKÇE
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
06.03.2023 tarihinde karar verildi.