YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/4023
KARAR NO : 2023/16347
KARAR TARİHİ : 21.03.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hakaret
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu karar ile sanık hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, dördüncü fıkrası, 62 nci maddesi ve 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi uyarınca 5 ay 25 gün süreyle belli yerlere gitmekten yasaklanmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği; sübuta ve lehe Kanun hükümlerin uygulanması gerektiğine, vesaire ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Sanığın suç tarihinde katılanın doktor olarak çalıştığı hastaneye gittiği, randevu almadan ve içeride hasta olmasına rağmen katılanın odasına girerek ilaç yazdırmak istediğini belirttiği, katılanın ise randevu alıp öyle gelmesi gerektiğini söylemesi üzerine, sanığın “Doktorlar boşuna şiddete maruz kalmıyorlar.” diye söylenerek muayene odasını terk ettiği ve koridorda katılanın da duyacağı şekilde “Eşek oğlu eşek, hayvanoğlu hayvan, siz adam değilsiniz.” şeklindeki sözlerle hakarette bulunduğunun iddia edildiği olayda;
1. Sanığın suçlamayı kabul etmediği,
2. Katılanın aşamalarda benzer anlatımda bulunduğu,
3. Tanıklar … ve …’nin iddiayı doğrular yönde anlatımda bulundukları,
4. Katılanın odasında muayene olan tanık …’nin iddiayı doğrular nitelikte kısmi anlatımda bulunduğu
Tespit edilmiştir.
5. Yerel Mahkeme, “Her ne kadar sanık üzerine atılı suçu kabul etmemişse de; müştekinin aşamalarda değişmeyen beyanını doğrulayan tanıklar … ile …’nın beyanı doğrultusunda, sanığın inkara yönelik savunmasına itibar edilmeyerek.” şeklindeki gerekçeyle atılı suçtan mahkumiyet hükmü kurulmuştur.
IV. GEREKÇE
A. Sanığın Temyiz Sebepleri
1. Sübuta İlişkin
Katılanın ve tanıklar …, …’nin aşamalardaki benzer ve birbirleriyle uyumlu anlatımları, tanık …’nin iddiayı doğrulayan kısmi anlatımı karşısında; Yerel Mahkemenin sübuta dair delilleri takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.
2. Lehe Kanun Hükümlerinin Uygulanması Gerektiğine İlişkin
Yerel Mahkemece sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 62 ve 50 nci maddelerinin uygulandığı, 6545 sayılı Kanun’un 72 nci maddesiyle, 5271 Kanun’un 231 inci maddesinin sekizinci fıkrasında yapılan değişikliğin suç tarihi itibarıyla yürürlükte olması, adli sicil kaydında kasten yaralama suçundan “Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına” dair kararın bulunması ve sanığın denetim süresi içerisinde temyize konu suçu işlemesi karşısında; Mahkemenin 5271 Kanun’un 231 inci maddesini uygulamama gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.
B. Sair Yönlerden
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir;
Ancak
Kısa süreli hapis cezasının, 5237 sayılı Kanun’un 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendinde düzenlenen “Belirli yerlere gitmekten veya belirli etkinlikleri yapmaktan yasaklanma.” seçenek yaptırımına çevrilebilmesi için, hükmedilen seçenek yaptırımın, işlenen suçla bağlantılı olması, ayrıca suç işlemeye yönelten sosyal, psikolojik veya çevresel etkenlerle sanık arasındaki bağı ortadan kaldırarak, sanığın yeniden suç işlemesini önlemeye yönelik olması gerektiği gözetilmeden, hakaret suçundan verilen hapis cezasının, gerçekleştirilen eylemle herhangi bir bağlantısı bulunmayan “Kahvehane, kırahathane, vb.leri kumar oynanan yerlere gitmesinin yasaklanmasına.” tedbirine çevrilmesi,
Hukuka aykırı bulunmuştur.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
21.03.2023 tarihinde karar verildi.