YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/5080
KARAR NO : 2023/16377
KARAR TARİHİ : 22.03.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Hakaret, tehdit

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında;
Hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (c) bendi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 6.080 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteğinin, hakkında verilen cezaların temyiz edilerek bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.
III. OLAY VE OLGULAR
Evli olan taraflar arasında olay günü çıkan tartışmada sanığın, mağdurun boğazını sıktığı ve tokat attığı, “Senin Allah’ını sinkaf ederim, eğer çocukları benden alırsan, seni öldürürüm.” şeklinde hakaret ve tehditte bulunduğu, Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.
IV. GEREKÇE
Tüm dosya kapsamı ve özellikle mağdurun soruşturma beyanı dikkate alındığında suçun sübutuna, ilişkin temyiz sebeplerine dair,
Yerel Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmadığı belirlenmiştir.
1. Takibi şikâyete bağlı olan 5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (c) bendinde düzenlenen hakaret suçunda, mağdurun 03.02.2016 tarihli duruşmada şikâyetinden vazgeçtiği ve sanığın aynı duruşmada şikâyetten vazgeçmeyi kabul ettiğini belirtmesi karşısında, 5237 sayılı Kanun’un 73 üncü maddesinin dördüncü ve 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkraları uyarınca kamu davasının düşmesi yerine mahkûmiyet hükmü verilmesi,
2. Sanık hakkında seçimlik ceza öngören hakaret suçundan kurulan hükümde adli para cezası tercih edilmesine rağmen, tehdit suçundan kurulan hükümde yeterli gerekçe gösterilmeden hapis cezası seçenek yaptırımlara çevrilmeyerek çelişki oluşturulması,
3. Kabule göre de hakaret suçunun aleni bir yer olan sokakta işlenmesine karşın 5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin dördüncü fıkrasının uygulanmaması,

Nedenleriyle hukuka aykırılık görülmüştür.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
22.03.2023 tarihinde karar verildi.